Zimoziół_północny
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
| Domena: | eukarionty |
| Królestwo: | rośliny |
| Klad: | rośliny naczyniowe |
| Klad: | rośliny nasienne |
| Klasa: | okrytonasienne |
| Klad: | klad astrowych |
| Rząd: | szczeciowce |
| Rodzina: | zimoziołowate |
| Rodzaj: | zimoziół |
| Gatunek: | zimoziół północny |
| Linnaea borealis L.Sp. pl. 2:631. 1753 | |
| Zdjęcia i grafiki w Commons | |
Zimoziół północny (Linnaea borealis) – gatunek rośliny z rodziny zimoziołowatych (Linnaeaceae), jedyny przedstawiciel monotypowego rodzaju zimoziół (Linnaea). Pierwszy opis naukowy rośliny sporządził Karol Linneusz podczas swej wyprawy do Laponii i on też nadał jej nazwę rodzajową od swego nazwiska. W Szwecji od nazwy rodzajowej wywodzi się imię "Linnéa".
Spis treści |
[ Systematyka
Synonimy taksonom.[2]Linneusia Raf., Obolaria O. Kuntze
Pozycja systematyczna wg APweb (aktualizowany system APG III z 2009)[1]Jeden z 5 rodzajów wchodzących w skład rodziny zimoziołowatych, stanowiącej jeden z kladów rzędu szczeciowców Dipsacales wchodzącego z kolei w skład kladu astrowych (asterids) należącego do dwuliściennych właściwych (eudicots).
Pozycja rodzaju w systemie Reveala (1993–1999)Gromada okrytonasienne, podgromada Magnoliophytina, klasa Rosopsida, podklasa różowe Cornidae Frohne & U. Jensen ex Reveal, nadrząd Dipsacanae Takht., rząd szczeciowce Dipsacales Dumort., rodzina przewiertniowate (Caprifoliaceae Juss.), podrodzina Loniceroideae Kostel., plemię Linnaeeae Dumort., rodzaj zimoziół (Linnaea L.)[3].
[ Rozmieszczenie geograficzne
Występuje w strefie okołobiegunowej północnej. Rzadko spotykany w Polsce, głównie w północnej części. Na niżu opisano ok. 150 jego stanowisk. W górach jest znacznie rzadszy, stwierdzono jego występowanie w Tatrach, w Sudetach i na Babiej Górze[4].
[ Morfologia
PokrójPełzająca krzewinka o pędach długości do 1 m i zimotrwałych liściach.ŁodygaCienkie, nitkowate pędy czołgające się po ziemi, z których wyrastają wzniesione na wysokość 10-15 cm łodyżki kwiatowe.LiścieUlistnienie naprzeciwległe. Liście okrągło-jajowate o długości 5-15 mm, zimotrwałe, na górnej stronie ciemnozielone, na dolnej niebieskawozielone, nagie, o karbowanych brzegach. Ogonek owłosiony długimi włosami.KwiatyPo 1-3 na wzniesionych łodyżkach kwiatowych i długich, zwisających szypułkach. Okwiat zróżnicowany na kielich i koronę. 5 wolnych działek kielicha o lancetowatym kształcie, silnie owłosionych. Dzwonkowatego kształtu korona o długości 7-10 mm, złożona z 5 płatków, z zewnątrz o zabarwieniu od białego do różowego koloru, wewnątrz czerwono żyłkowanych. Pojedynczy, dłuższy od korony słupek, 5 dwusilnych pręcików, dużo krótszych od słupka.OwocRzadko występuje. Dzwonkowatego kształtu nasiona mają długość ok. 1,5 mm.
[ Biologia i ekologia
RozwójRoślina wieloletnia, chamefit . Kwiaty wonne, owadopylne, kwitną od lipca do sierpnia[5].SiedliskoWystępuje w borach iglastych i mieszanych, szczególnie mszystych. Rośnie przeważnie w miejscach lekko zacienionych. Roślina kwasolubna. Populacje charakteryzują się dobrą żywotnością, podczas suchych lat liczebność populacji drastycznie zmniejsza się, podczas lat wilgotnych zwiększa się[4]. Najwyższe jego stanowisko w Polsce opisano na Kobylarzu w Tatrach Zachodnich[4]. Jest reliktem polodowcowym.FitosocjologiaGatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Vaccinio-Piceetalia i zespołu (Ass.) Empetro nigri-Pinetum[6].GenetykaLiczba chromosomów 2n=32[7].
[ Zagrożenia i ochrona
Roślina objęta ścisłą ochroną gatunkową. Przyczyną zagrożenia gatunku jest wycinka lasów, w których występuje. Jednakże samorzutnie rozprzestrzenia się na nowych stanowiskach[4].
Przypisy
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1