Zespół_wątrobowo-nerkowy - Encyklopedia

Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Zespół_wątrobowo-nerkowy

Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License

Zespół wątrobowo-nerkowy (ang. hepatorenal syndrome, HRS ) - stan kliniczny, który charakteryzuje się nieprawidłową czynnością nerek oraz dużego stopnia zaburzeniami hemodynamicznymi, głównie w zakresie tętniczego łożyska naczyniowego, i zmianami w aktywności endogennych czynników wpływających na kurczliwość mięśni ścian naczyń u chorych z niewydolnością wątroby.

Spis treści
//

[ Etiologia i patogeneza

Zespół wątrobowo-nerkowy rozwija się najczęściej w przebiegu marskości wątroby, rzadziej w przebiegu niewydolności wątroby związanej z innego typu uszkodzeniem tego narządu. Patogeneza zespołu wątrobowo-nerkowego nie jest dokładnie poznana. Pierwotnie udział w rozwoju tego stanu klinicznego ma nadciśnienie wrotne, które prowadzi do poszerzenia naczyń krwionośnych związanego z aktywacją czynników rozszerzających naczynia (ang. vasodilators) w krążeniu trzewnym (np. tlenek azotu, prostacyklina, prostaglandyna E2, ANP). To zjawisko prowadzi do spadku oporu systemowego w krążeniu tętniczym, co aktywuje z kolei układ współczulny oraz układ renina-angiotensyna-aldosteron. Aktywacja tych układów oraz działanie endogennych czynników zwężajacych naczynia (ang. vasoconstrictors) na tętniczki doprowadzające kłębuszków nerkowych (np. angiotensyna II, adrenalina, endotelina-1, adenozyna) powoduje spadek przesączania kłębuszkowego w nerkach. W efekcie dochodzi do niewydolności nerek.

[ Wyznaczniki kliniczne i laboratoryjne

Nie ma specyficznych objawów zespołu wątrobowo-nerkowego!

W przebiegu tego stanu klinicznego mogą występować:

[ Kryteria rozpoznania
  • Kryteria małe:

Tylko duże kryteria są wymagane do rozpoznania zespołu wątrobowo-nerkowego

[ Typy zespołu wątrobowo-nerkowego

Typ 1 zespołu wątrobowo-nerkowego

Podwojenie wyjściowej wartości kreatyniny w surowicy w ciągu 2 tygodni do poziomu > 2.5 mg/dl albo redukcja wyjściowego klirensu kreatyniny o 50% w ciągu 2 tygodni do wartości < 20ml/min.

[ Czynniki sprzyjające i wyzwalające

[ Przebieg
  • ciężka forma choroby, szybka progresja, zła prognoza
  • średnia przeżycia < 2 tygodni
  • wszyscy pacjenci umierają w ciągu 8-10 tygodni

Typ 2 zespołu wątrobowo-nerkowego

Wartość kreatyniny w surowicy > 1.5 mg/dl i niespełnione kryteria typu 1 zespołu wątrobowo-nerkowego.

[ Czynniki sprzyjające i wyzwalające
  • wodobrzusze oporne na leczenie diuretykami

[ Przebieg
  • wolniejszy rozwój choroby
  • lepsze rokowanie
  • średnia przeżycia około 6 miesięcy

[ Leczenie

Pacjenci z potwierdzonym zespołem wątrobowo-nerkowym (zwłaszcza typu 1) powinni być leczeni na oddziale intensywnej terapii. Należy monitorować podstawowe parametry życiowe (tętno, ciśnienie tętnicze, ośrodkowe ciśnienie żylne), kontrolować poziom elektrolitów i parametrów wydolności nerek oraz wątroby. Konieczne jest prowadzenie bilansu płynów przyjętych i wydalonych przez chorego. Ogranicza się spożycie płynów poniżej 1 litra na dobę i stosuje dietę z niską zawartością sodu. Niekiedy wskazane jest wykonanie paracentezy czyli nakłucia jamy otrzewnej z upuszczeniem płynu puchlinowego.

Wymienione poniżej metody stosuje się głównie w typie 1 zespołu wątrobowo-nerkowego.

[ Leki obkurczające naczynia trzewne

Leczenie lekami zwężającymi naczynia jest niewskazane u pacjentów z chorobami serca, naczyń obwodowych i/lub naczyń mózgowych. Podczas podawania tych preparatów konieczne jest dożylne podawanie roztworu albuminy.

[ Przezszyjne wewnątrzwątrobowe połączenie wrotno-systemowe (TIPS)

Jest to metoda służąca zmniejszaniu ciśnienia w układzie wrotnym a więc likwidacji pierwszego etapu rozwoju zespołu wątrobowo-nerkowego.

[ Leczenie dializacyjne

[ Przeszczepienie wątroby

Jedyna metoda usuwająca przyczynę zespołu wątrobowo-nerkowego.

[ Bibliografia