Zespół_nerczycowy
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
| Zespół nerczycowy | |
| ICD-10: | N04 |
| N04.0 {{{X.0}}} | |
| N04.1 {{{X.1}}} | |
| N04.2 {{{X.2}}} | |
| N04.3 {{{X.3}}} | |
| N04.4 {{{X.4}}} | |
| N04.5 {{{X.5}}} | |
| N04.6 {{{X.6}}} | |
| N04.7 {{{X.7}}} | |
| N04.8 {{{X.8}}} | |
| N04.9 {{{X.9}}} | |
Zespół nerczycowy, zespół nefrotyczny (łac. syndroma nephroticum) to zespół objawów chorobowych wywołany nadmierną nieskompensowaną utratą białka z moczem. Stan ten nazywa się białkomoczem, który w przypadku zespołu nerczycowego przekracza ilość 3,5 g/dobę.
Do objawów choroby należą dodatkowo lipiduria, hipoproteinemia, hipoalbuminemia, hipercholesterolemia, oraz obrzęki i "przesięki" do jam ciała.
Patogeneza
Do białkomoczu dochodzi wskutek uszkodzenia kłębuszków nerkowych wywołanych najczęściej przez procesy immunologiczne w przebiegu kłębuszkowych zapaleń nerek, które stają się nadmiernie przepuszczalne do cząsteczek białka. Przyczyną wrodzonego zespołu nerczycowego może być genetyczny brak nefryny.
Rozróżnia się białkomocz selektywny, gdy nadmiernemu przesączaniu ulegają tylko albuminy i białkomocz nieselektywny, gdy oprócz albumin ucieczce ulegają większe cząsteczki białka i lipidy.
Długotrwała utrata białka doprowadza do spadku ciśnienia onkotycznego i powoduje powstanie przesięków i obrzęków do jam ciała.
Obraz kliniczny
Białkomocz i lipiduria, hipoalbuminemia, hiperlipidemia, nadkrzepliwość, spadek odporności oraz obecność miękkich, ciastowatych obrzęków o ułożeniu hydrostatycznym (czyli głównie nóg) i przesięków do jam ciała. Obrzęki występują zazwyczaj, gdy stężenie albuminy w surowicy wynosi poniżej 25 g/l, przy czym zatrzymanie do 4 litrów wody w ustroju osoby dorosłej może nie być widoczne. Można je wykryć dzięki monitorowaniu zmian masy ciała. U dzieci obserwuje się upośledzenie wzrostu. Wskutek dużej zawartości białka makroskopowo może wystąpić pienienie się moczu, a w przypadku dużej hiperlipidemii żółtaki powiek.
Leczenie
Obowiązuje leczenie przede wszystkim choroby podstawowej, która doprowadziła do rozwoju zespołu nerczycowego. Najczęściej jednak konieczna jest kortykoterapia, dieta bogatobiałkowa i leki moczopędne (najczęściej furosemid).
Przeczytaj też zastrzeżenia dotyczące pojęć medycznych na Wikipedii!Wikiprojekt: Nauki medyczne • Portal: Nauki medyczne
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1