Wilżyna_ciernista

Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License

Wilżyna ciernistaSystematyka [1]Nazwa systematyczna


Domena:	eukarionty
Królestwo:	rośliny
Klad:	rośliny naczyniowe
Klad:	Euphyllophyta
Klad:	rośliny nasienne
Klasa:	okrytonasienne
Klad:	dwuliścienne właściwe
Rząd:	bobowce
Rodzina:	bobowate
Rodzaj:	wilżyna
Gatunek:	wilżyna ciernista
Ononis spinosa L.Sp. pl. 2:716. 1753
Zdjęcia i grafiki w Commons

Wilżyna ciernista (Ononis spinosa L.) – gatunek rośliny z rodziny bobowatych, występujący dość powszechnie w Europie i umiarkowanej strefie Azji. W Polsce jest rośliną rzadką.

[ Morfologia

PokrójPółkrzew o wysokości do 60 cm i nieprzyjemnym zapachu. Przeważnie nie wytwarza rozłogów.ŁodygaZdrewniała, rozgałęziona, zazwyczaj ogruczolona i owłosiona, ze skróconymi pędami przekształconymi w ciernie (często dwudzielne).LiścieTrójlistkowe z przylistkami. Listki owalne, tępo piłkowane, drobne.Kwiaty Grzbieciste motylkowe, ciemnoróżowe. Wyrastają po 1-3 w kątach górnych liści. Mają tępy żagielek, nieco tylko dłuższy od skrzydełek i łódeczki.Owoc Strąk zawierający przeważnie 1 nasiono.

[ Biologia i ekologia

Półkrzew, nanofanerofit, hemikryptofit. Siedlisko: rzydroża, suche łąki. Kwitnie od czerwca do września.

[ Zagrożenia i ochrona

Gatunek, podobnie jak i inne gatunki wilżyn występujące w Polsce podlega częściowej ochronie gatunkowej [2].

[ Zastosowanie

Roślina lecznicza
- Surowiec zielarski: Korzeń (Radix Ononidis)
- Skład chemiczny:
  - olejek eteryczny do 0,2%
  - spinozyn
  - flawonoidy (m.in. ononina, dwuhydroononina, trifolizyryna i onospina)
  - trójterpeny (m.in. α- β- i γ-onoceryna oraz pochodne kwasu glicyryzynowego – bezpostaciowy ononid)
  - garbniki
  - kwasy organiczne (np. cytrynowy)
  - żywice
  - fitoaglutyniny
  - pochodne kumaranochromanu
  - sole mineralne
- Działanie: Dość silne działanie moczopędne, ułatwia wydalanie z organizmu mocznika, chlorków i różnych szkodliwych produktów przemiany materii. Przetwory z wilżyny słabo pobudzają wydzielanie soku żołądkowego, w niewielkim stopniu hamują drobne krwawienia z włosowatych naczyń przewodu pokarmowego, mają też słabe działanie przeciwzapalne, korzystne w leczeniu żylaków odbytu.
- Zbiór i suszenie: Jesienią lub wczesną wiosną wykopuje się korzenie, myje i suszy w suszarni ogrzewanej w temperaturze do 45 °C.

[ Synonimy

Ononis legitima Delarbre
Ononis campestris Koch et Ziz
Ononis repens L. subsp. spinosa (L.) Greuter
Ononis arvensis L. subsp. spinosa (L.) Ehrh

Przypisy

↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-26].

↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 lipca 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących roślin objętych ochroną (Dz. U. z 2004 r. Nr 168, poz. 1764)

[ Bibliografia

A. Ożarowski, W. Jaroniewski, Rośliny lecznicze, Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, Warszawa 1989, ISBN 83-202-0472-0

Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.

Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.

Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Wil%C5%BCyna_ciernista”

Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1

Wilżyna_ciernista - Encyklopedia