Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Wawrzyn szlachetny
Systematyka
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	okrytonasienne
Podgromada	Magnoliophytina
Klasa	Magnoliopsida
Podklasa	magnoliowe
Nadrząd	Lauranae
Rząd	wawrzynowce
Rodzina	wawrzynowate
Rodzaj	wawrzyn
Gatunek	wawrzyn szlachetny
Nazwa systematyczna
Laurus nobilis
L.
Galeria Wikimedia Commons

Wawrzyn szlachetny (laur) (Laurus nobilis L.) - gatunek krzewu należący do rodziny wawrzynowatych. Występuje w stanie dzikim na obszarze śródziemnomorskim aż do południowych Alp, jednak jest uprawiany także w krajach południowej Europy, Afryce i obu Amerykach.

[ CharakterystykaPokrój wiecznie zielony krzew lub drzewo. Może osiągać wysokość ponad 10 m i wiek powyżej 100 latLiście lancetowate, na brzegu faliste, do 3 cm szerokości i 10 cm długości. Przy rozcieraniu wydają charakterystyczny zapachKwiaty żółte, zebrane po 4-6 w pachwinach liści. Męskie z 8-12 pręcikami, żeńskie z jedną zalążnią i 2-4 niepłodnymi pręcikami. Kwitnie w marcu i kwietniuOwoce ciemne jagodyBiotop, Wymagania miejsca słoneczne, niezbyt wietrzne. Gleba żyzna, przepuszczalna.

[ Zastosowanie

• Roślina uprawna: często jako roślina ozdobna, na żywopłot
  • Sposób uprawy: w Polsce należy traktować wawrzyn jak roślinę doniczkową. Znosi krótkotrwałe spadki temperatury poniżej 0°C (nawet do -10°C), jednak dłuższe okresy mrozu są dla niego zabójcze. Najlepiej zimuje w widnym pomieszczeniu, w temperaturze 2-4°C, na przykład na werandzie lub w zimnej szklarni. Przy wyższej temperaturze (10-15°C) pomieszczenie, w którym stoi powinno być często wietrzone. Trzeba jednak uważać, żeby roślina nie stała bezpośrednio w zasięgu zimnego powietrza.
  • Historia uprawy: uprawiany już w starożytnej Grecji i Rzymie. W starożytnej Grecji wierzono, iż wawrzyn to boskie drzewko, własność Apollina (stąd wieńce laurowe dla zwycięzców zawodów olimpijskich).
• Roślina lecznicza:
  • Surowiec zielarski: liście i owoce (Folia et Fructus Lauri). Zawiera do 3% olejków z cyneolem, terpenami, geraniolem, 30% tłustych olejów, gorycze, skrobia, cukier. W większych ilościach liść laurowy jest toksyczny. Olejki eteryczne zawierają znaczną ilość goryczy i garbników - stąd charakterystyczny ostry i gorzki smak.
  • Działanie: przy zaburzeniach ukrwienia, kaszlu, schorzeniach skóry, przy chorobach reumatycznych - do zastosowania zewnętrznego (nacieranie nalewką). Kąpiel z dodatkiem olejku wawrzynowego jest pobudzająca.
  • Zbiór i suszenie: liście zbiera się latem, owoce jesienią
• Sztuka kulinarna: suszone liście, znane jako liście bobkowe lub liście laurowe, są używane jako przyprawa, np. jest dodatkiem do bigosu, gulaszu, mięsa, a także składnikiem hinduskiej mieszanki przyprawowej "garam masala".
• Inne: liście odstraszają szkodniki (wkładane są do szaf, gdzie przechowuje się żywność). Znajduje też zastosowanie w perfumerii.

[ Ciekawostki

Był poświęcony Apollinowi. Liście miały zabezpieczać budynek przed piorunami a ludzi przed chorobami i czarami. Z czasem laur w postaci girland stał się często wykorzystywanym motywem architektonicznym.

Zobacz też: wieniec laurowy, Laura, Wawrzyniec, Laurencjusz, Park Narodowy Garajonay