Układ_krystalograficzny
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
Układ krystalograficzny to system klasyfikacji kryształów ze względu na układ wewnętrzny cząsteczek w sieci krystalicznej. System wyróżnia siedem układów, w których wyróżnia się 32 klasy krystalograficzne. Każda klasa ma inny rodzaj symetrii w układzie cząsteczek w krysztale.
Układ cząstek wynika po części ze struktury chemicznej cząsteczki. Większość kryształów przyjmuje formę regularnego wielościanu.
Zewnętrzny kształt kryształu (monokryształu) jest odzwierciedleniem jego struktury wewnętrznej. Wewnątrz kryształu atomy, jony i cząsteczki są uporządkowane przestrzennie w określony, regularny sposób.
Elementami symetrii budowy kryształów są:
[ Wyróżnia się następujące układy krystalograficzne- układ regularny (sześcienny), np. sól kamienna, diament, magnetyt, spinel
- układ tetragonalny, np. kasyteryt, cyrkon, wezuwian, szelit, wulfenit
- układ heksagonalny, np. beryl, pirotyn, apatyt, cynkit, nefelin, grafit
- układ trygonalny, np. romboedr, skalenoedr, kalcyt, korund, kwarc
- układ rombowy, np. siarka, baryt, oliwin, struwit, hemimorfit
- układ jednoskośny, np. wolframit, gips, tytanit, augit, ortoklaz
- układ trójskośny, np. chalkantyt, dysten = cyanit, aksynit, rodonit, albit
Istnieją minerały nie mające struktury krystalicznej - amorficzne (bezpostaciowe), zwane też szkłami, np. opal.
Z reguły jednemu związkowi chemicznemu odpowiada jedna klasa krystalograficzna, chociaż niektóre minerały o jednakowym składzie chemicznym mają różną budowę wewnętrzną i należą do różnych klas krystalograficznych. Zjawisko to definiuje się jako polimorfizm.
Przykładowe formy polimorficzne (alotropowe) to:
- (dla węgla) diament i grafit
- kalcyt i aragonit
- piryt i markasyt
- kwarc, trydymit i krystobalit
- rutyl, anataz i brukit
Układ krystalograficzny opisuje się często za pomocą sieci Bravais. Jest to sposób wypełnienia przestrzeni przez wielokrotne powtarzanie operacji translacji komórki elementarnej. Sieci Bravais uzyskiwane są przez złożenie 7 systemów krystalograficznych i 4 sposobów centrowania. Spośród teoretycznie możliwych 28 (7x4) sposobów występuje tylko 14.
dla systemu:
- trójskośnego (1) - prosta (prymitywna), gdzie: oraz
- jednoskośnego (2) - prosta, centrowana w podstawie, gdzie: oraz
- trygonalnego (romboedrycznego) (1) - prosta, gdzie: oraz α = β = 90o,γ = 120o lub (dla romboedrycznego)
- rombowego (ortorombowego) (4) - prosta, centrowana przestrzennie, centrowana ściennie, centrowana w podstawie,gdzie:
- tetragonalnego (2) - prosta, centrowana przestrzennie, gdzie:
- heksagonalnego (1) - prosta, gdzie:
- regularnego (3) - prosta, centrowana przestrzennie, centrowana ściennie, gdzie a = b = c,α = β = γ = 90o
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1