Szpinak_nowozelandzki
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
| Trętwian czterorożny | |
| Systematyka | |
| Domena | jądrowce |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Nadgromada | nasienne |
| Gromada | okrytonasienne |
| Klasa | Rosopsida |
| Podklasa | goździkowe |
| Rząd | goździkowce |
| Rodzina | przypołudnikowate |
| Rodzaj | trętwian |
| Nazwa systematyczna | |
| Tetragonia tetragonioides | |
| Galeria Wikimedia Commons | |
Trętwian czterorożny, szpinak nowozelandzki (Tetragonia tetragonioides, T. expansa) - gatunek rośliny zielnej należącej do rodziny przypołudnikowatych. Szpinak nowozelandzki rośnie dziko w Nowej Zelandii, Tasmanii oraz w południowej i zachodniej Australii.
Jest błędnie zaliczany do rodzaju szpinak (Spinacia).
Charakterystyka
ŁodygaRozgałęziona, płożąca, do 1 m.LiścieDuże, ciemnozielone, kształtem przypominają liście szpinaku.Zastosowanie
- Roślina uprawna: Uprawiany jako warzywo.
- Historia uprawy: Do Europy przywiózł go z Nowej Zelandii w 1771 roku Anglik, Joseph Bans, powracając z podróży dookoła świata z kapitanem Cookiem. We Francji był już bardzo znany w 1820 roku. Atrakcyjność jego wynika z tego, że jest bardzo podobny w smaku do szpinaku i jest dostępny wtedy, kiedy prawdziwego szpinaku brak, to jest w pełni lata.
- Warunki uprawy: Szpinak nowozelandzki jest niewrażliwy na upały, których szpinak zwyczajny (Spinacia oleracea) nie lubi.
- Sztuka kulinarna: Wartością odżywczą szpinak nowozelandzki nie ustępuje zwykłemu szpinakowi. Zawiera duże ilości witaminy C i prowitaminy A oraz sole mineralne, zwłaszcza żelazo. Zawiera również kwas szczawiowy, tak jak szpinak. Potrawy ze szpinaku nowozelandzkiego przyrządza się w ten sam sposób, co potrawy ze zwykłego szpinaku. Nadaje się on również do mrożenia. Listki jego powinny być chłodne, jędrne, przy zgniataniu w garści - lekko trzeszczące. Jeśli są ciepłe, oznacza to, że szpinak zaczyna się psuć.
Bibliografia
- Podbielkowski Z., Rośliny użytkowe, WSiP, Warszawa 1992.
- Gapiński M. (red.), Warzywa mało znane i zapomniane, PWRiL, Poznań 1993.
- Szweykowscy A. i J. (red.), Słownik botaniczny, Wiedza Powszechna, Warszawa 1993.
- Anna Czerni, Warzywa rzadko spotykane, Wydawnictwo Watra, Warszawa 1986.
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1