Szczaw_zwyczajny
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
| Szczaw zwyczajny | |
| Systematyka wg Reveala | |
| Domena | jądrowce |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Nadgromada | nasienne |
| Gromada | okrytonasienne |
| Klasa | Rosopsida |
| Rząd | rdestowce |
| Rodzina | rdestowate |
| Rodzaj | szczaw |
| Gatunek | szczaw zwyczajny |
| Nazwa systematyczna | |
| Rumex acetosa L. | |
| L. Sp.Pl.2 1753 | |
| Galeria Wikimedia Commons | |
Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa L.) - bylina z rodziny rdestowatych. Występuje w całej Europie i umiarkowanych strefach Azji oraz Ameryki Północnej. Rozprzestrzenił się wraz z europejskim osadnictwem w Ameryce Południowej i Afryce.
Spis treści |
Charakterystyka
PokrójRoślina wieloletnia, 30-100 cm wysokości.LiścieOdziomkowe na długich ogonkach jajowato-podługowate, górne liście siedzące.KwiatyRoślina dwupienna. Kwiaty małe, jednopłciowe w luźnych, wąskich wiechach, czerwonawe. Okwiat składa się z 6 działek w dwóch okółkach. Kwiaty męskie mają 6 pręcików, których długie nitki zwisają na zewnątrz okwiatu, kwiaty żeńskie pojedynczy słupek z z trójgraniastą zalążnią i trójdzielnym, pędzelkowatym znamieniem. Kwitnie od maja do czerwca.OwocTrójgraniasty orzeszek o otoczony trzema skrzydełkami, które pełnią funkcję aparatu lotnego, umożliwiającego rozsiewanie nasion przez wiatr.Część podziemnaPosiada zimujące kłącze i mięsisty, głęboki korzeń palowy.BiotopRośnie na glebach żyznych, bogatych w azot. W Polsce pospolity na polanach, łąkach i przydrożach, spotykany jako chwast ruderalny. Hemikryptofit. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Molinio-Arrhenatheretea [1].
Zastosowanie
- Sztuka kulinarna: liście zawierające kwas szczawiowy są jadalne i używane w kuchni do przyrządzania zup, sosów i sałatek.
- Roślina lecznicza:
- Surowiec zielarski: liść
- Działanie: herbatka ze szczawiu pomaga przy dolegliwościach wątroby i nerek. Naparem płucze się owrzodzoną jamę ustną, przemywa czyraki i trudno gojące zranienia.
Odmiany
- szczaw wielkolistny
- szczaw Wielki Belwilski
- szczaw Lyoński
Ciekawostki
- Zawiera szkodliwy dla zdrowia szczawian potasu, który wiąże się z wapniem, tworząc nierozpuszczalny związek nieprzyswajalny przez organizm. Nie powinny go jeść osoby cierpiące na kamienie nerkowe, reumatyzm czy artretyzm.
- Liściem wywabia się plamy z rdzy, pleśni i atramentu, usuwa zabrudzenia z pościeli, wikliny i srebra.
- Bydło nie zjada go, jest również niepożądany w sianie, gdyż obniża jego wartość i powoduje pleśnienie.
Przypisy
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1