Seaborg - Encyklopedia

Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Seaborg

Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License

Ważniejsze dane

Tam, gdzie nie jest zaznaczone inaczej,użyte są jednostki SI i warunki normalne.

Db - Sg - Bh
WSg 
Nazwa, symbol, l.a.*Seaborg, Sg, 106
Własności metalicznemetal przejściowy
Grupa, okres, blok6 (VIB), 7, d
Masa atomowa263 u
Konfiguracja elektronowa[Rn]5f146d47s²
e- na poziom energetyczny2, 8, 18, 32, 32, 12, 2
Stopień utlenienia6
Stan skupieniabd
Elektroujemnośćbd (Pauling)bd (Allred)
*Wyjaśnienie skrótów:l.a.=liczba atomowa

Seaborg (Sg, łac. seaborgium), wcześniej o nazwie Unnilhexium (Unh) - pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Nazwa pochodzi nazwiska amerykańskiego chemika Glenna T. Seaborga.

Znane jest 12 izotopów tego pierwiastka. Najbardziej stabilnym jest izotop 271Sg, który ma czas półtrwania 2,4 minuty.

Pierwiastek ten nie występuje naturalnie; został sztucznie otrzymany równolegle przez dwa zespoły naukowe. W lipcu 1974 r. zespół Albert Ghiorso z Lawrence Radiation Laboratory na Uniwersytecie Kalifornijskim opublikował informacje o otrzymaniu izotopu 263Sg, który miał czas półtrwania ok 1 s.[1] We wrześniu tego samego roku, radziecki zespół pod kierunkiem G. N. Flerowa, z Dubnej opublikował otrzymanie izotopu 259Sg, który miał czas półtrwania 0,48 s.

Seaborg ma własności chemiczne zbliżone do wolframu.

[ Przypisy
  • Ghiorso, A., Nitschke, J. M., Alonso, J. R., Alonso, C. T., Nurmia, M., Seaborg, G. T., Hulet, E. K. i Lougheed, R. W.. Element 106. Physical Review Letters. 33, 25, 1490-1493.
  • To jest tylko zalążek artykułu związanego z chemią. Jeśli możesz, rozbuduj go.