SVO - Encyklopedia

Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

SVO

Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License

SVO (Subject Verb Object) to skrót oznaczający typ zdania, w którym podmiot występuje przed orzeczeniem, a dopełnienie występuje na końcu oraz typ języka, w którym takie zdania są dominujące. Jest to jeden z dwóch najpopularniejszych typów obok SOV.

[ Przykładowe języki SVO

To m.in.: angielski, polski, hiszpański, chiński, tajski, suahili, włoski.

[ Przykładowe zdanie SVO
  • He (podmiot) ate (orzeczenie) an apple (dopełnienie)
  • On (podmiot) zjadł (orzeczenie) jabłko (dopełnienie)

W języku angielskim taki szyk jest w zdaniach orzekających konieczny, miejsce w ciągu determinuje tu równocześnie funkcję w zdaniu. Przestawienie członów powoduje zmianę znaczenia lub czyni zdanie bezsensownym, por.

  • Peter killed a lion. vs. A lion killed Peter.
  • Piotr zabił lwa. vs. Lew zabił Piotra.

W języku polskim, który dysponuje bogatym system form fleksyjnym informujących o funkcji składniowej, szyk SVO jest tylko jedną z możliwości uporządkowania wyraźeń, niemniej jednak w wyrażeniach o szyku neutralnym z reguły składniki występują w takiej właśnie kolejności.

Gdy formy mianownika i biernika odpowiednich rzeczowników są identyczne i semantyka czasownika (całego zdania) nie pozwala na jednoznaczne ustalenie funkcji składniowych, zdanie staje się dwuznaczne, np.:

Radość ze zwycięstwa przyćmiła mu śmierć przyjaciela (a także Śmierć przyjaciela przyćmiła mu radość ze zwycięstwa) można rozumieć dwojako:

  • Radość ze zwycięstwa zajęła miejsce smutku po stracie przyjaciela.
  • Śmierć przyjaciela odebrała radość ze zwycięstwa.

W tej sytuacji zaleca się właśnie użycie szyku SVO[1]. Dla uniknięcia nieporozumień w zdaniach tego typu najlepiej jednak użyć strony biernej[2].

[ Przypisy
  • Słownik poprawnej polszczyzny, PWN, Warszawa 1995, ISBN 83-01-03811-X, s. 999
  • Wielki słownik poprawnej polszczyzny, PWN, Warszawa 2004, str. 1559