Rurykowicze - Encyklopedia

Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Rurykowicze

Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License

Personal crests of the Rurykowicze

Rurykowicze - dynastia ruska wywodząca się od legendarnego księcia Waregów - Ruryka. Pochodzili ze Skandynawii. Osiedlili się na Rusi. Przyjęli kulturę słowiańską.

Powieść doroczna (Kronika tak zwanego Nestora, powstała w początkach XII w.) —

Legenda o Ruryku: lata 6370 (czyli, rok 862; Ruś za wzorem Bizancjum liczyła lata od początku świata) wygnali Waregów za morze i nie dali im dani; i sami poczęli się rządzić i nie było u nich sprawiedliwości; i powstał ród przeciw rodowi, były zwady i poczęli wojować sami ze sobą. Powiedzieli sobie: Poszukamy księcia, by nami władał według porządku i prawa. Szli za morze ku Waregom ku Rusi, bowiem tak się zwali ci Waregowie Rusią jako się drudzy zowią Szwedami, inni Normanami, Anglami a inni Gotami; takoż i ci się zwali. Rzekli Rusi Czudowie, Słowianie, Krywicze i Wesowie: Ziemia nasza wielka jest i obfita, a ładu w niej nie ma; pójdźcie, więc rządzić i władać nami.

I wybrali się trzej bracia z rodami swoimi, wzięli z sobą wszystką Ruś i przyszli do Słowian najprzód i obwarowali gród Ładogę i siadł Ruryk najstarszy w Ładodze, a drugi Sineus w Białym Jeziorze, a trzeci Truwor w Izborsku. Od tych Waregów Nowogrodzianie nazwani zostali Rusią; i są dziś ludzie nowogrodzcy rodu waregskiego, a pierwej byli Słowianami. Po dwóch zaś latach umarł Sineus i brat jego Truwor. I objął Ruryk sam wszystką ziemię i przyszedłszy nad Ilmeń obwarował gród nad Wołchowem i nazwał go Nowogród. I osiadł w nim jako książę i rozdawał dostojnikom swoim włości i grody. A w tych grodach Waregi są przybysze, zaś pierwsi osadnicy są w Nowogrodzie Słowianie.

(Tłum. F. Sielicki)Źródło:Historia Podręcznik dla szkół średnich.

Spis treści
//

[ Genealogia

Ruryk miał przypuszczalnie jednego syna - Igora. Igor ożenił się z Olgą, z którą miał syna Światosława.

Światosław I miał trzech synów - byli nimi:

Potomstwo Włodzimierza I Wielkiego

Jego żonami z czasów sprzed przyjęcia chrztu były:

  • Rogneda - córka połockiego księcia Rogwołoda[1][2],
  • Greczynka[1],
  • dwie Czeszki[1],
  • Bułgarka[1] - wg Wasyla Tatiszczewa miała mieć na imię Adela.
  • Skandynawskie sagi (których wiarygodność bywa poddawana w wątpliwość) dają Włodzimierzowi żonę o imieniu Olava lub Allogia. Część badaczy sądzi, że imię to pojawiło się przez błąd skaldów, którzy przypisali imię babki Włodzimierza (Olga) jego żonie[3].

    W 989 roku Włodzimierz poślubił Annę Porfirogenetkę, siostrę cesarza bizantyjskiego Bazylego II Bułgarobójcy. Owdowiał w 1011 roku. Po jej śmierci ożenił się jeszcze raz z córką hrabiego Kuno von Engingen, a wdowa po Włodzimierzu żyła jeszcze w sierpniu 1018 roku.

    Synami Włodzimierza byli:

    • Wyszesław - wg Powieści minionych lat syn pierwszej żony -Czeszki Ołowy[1],
    • Izasław - wg Powieści minionych lat oraz Latopisu ławrentjewskiego syn Rognedy[2][4],
    • Jarosław I Mądry - wg Powieści minionych lat syn Rognedy[1][2],
    • Światopełk I Przeklęty - wg Powieści minionych lat syn Greczynki[1][2],
    • Wsiewołod - wg Powieści minionych lat syn Rognedy[1][2],
    • Światosław - wg Powieści minionych lat syn drugiej Czeszki[1]
    • Mścisław I Chrobry - wg Powieści minionych lat syn Rognedy[1],
    • Borys (imię chrzestne Roman[5]) - wg Powieści minionych lat syn Bułgarki[1], wg A. Poppego syn Anny[6]
    • Gleb (imię chrzestne Dawid[5]) - wg Powieści minionych lat syn Bułgarki[1], wg A. Poppego syn Anny[6]
    • Stanisław,
    • Pozwizd,
    • Sudzisław.

    Córkami Włodzimierza były:

    • Teofano - żona Ostomira, posadnika Nowgrodu[6],
    • Przedsława - konkubina Bolesława Chrobrego, córka Rognedy
    • Maria Dobroniega - żona Kazimierza I Odnowiciela.

    Przypuszcza się, że córką Włodzimierza mogła być też nieznana z imienia żona Bernarda II, margrabiego Marchii Północnej[2].

    [ Przypisy
  • 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 Powieść minionych lat, tłum. F. Sielicki, Wrocław – Warszawa – Kraków 1999, s. 95.
  • 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 W. Dworzaczek, Genealogia, Warszawa 1959, tabl. 21.
  • Rydzevskaya, Ancient Rus and Scandinavia in 9-14 cent., 1978.
  • Powieść minionych lat, tłum. F. Sielicki, Wrocław – Warszawa – Kraków 1999, s. 61, 95. Zob. J. Bieniak, Rognieda, Słownik Starożytności Słowiańskich, t. 4, 1970, s. 524.
  • 5,0 5,1 H. Fros, F. Sowa, Księga imion i świętych, t. 1, 1997, szpalta 497.
  • 6,0 6,1 6,2 A. Poppe, Walka o spuściznę po Włodzimierzu Wielkim, "Kwartalnik Historyczny" 102, 1995/3-4, s. 4-22.
  • To jest tylko zalążek artykułu historycznego. Jeśli możesz, rozbuduj go.

    Zobacz też: Ruś Kijowska, Oleg Mądry

    [ Linki zewnętrzne