Rozszerzenia_Unii_Europejskiej
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
|
Rozszerzanie najpierw Wspólnot Europejskich, a od 1992 roku Unii Europejskiej jest zjawiskiem dynamicznym, nieustannie trwającym. Do powołanej 18 kwietnia 1958 roku na podstawie traktatów rzymskich Wspólnoty dołączały kolejne państwa Europy. Pierwszy etap rozszerzania Wspólnoty Europejskiej miał miejsce w 1973 r. i objął Danię, Irlandię oraz Wielką Brytanię. Podczas drugiego rozszerzenia, w 1981 r. do Wspólnoty dołączyła Grecja, podczas trzeciego w 1986 r. Hiszpania i Portugalia. Z chwilą podpisania przez dotychczasowe kraje członkowskie Traktatu o Unii Europejskiej kolejne państwa wstępowały już do Unii Europejskiej. W 1995 r. dołączyły Austria, Finlandia i Szwecja.
Aby dołączyć do Unii Europejskiej, państwo musi spełnić gospodarcze i polityczne warunki, tzw. kryteria kopenhaskie. Wymagają one demokratycznego rządu, rządów prawa itp. Jak napisano w traktacie z Maastricht, każdy kraj członkowski oraz Parlament Europejski muszą zgodzić się na każde planowane rozszerzenie wspólnoty.
W historii UE mówi się o pięciu rozszerzeniach, z których największe miało miejsce 1 maja 2004, gdy do wspólnoty dołączyło dziesięć państw: Cypr, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Republika Czeska, Słowacja, Słowenia i Węgry.
Po kolejnym rozszerzeniu w roku 2007, liczba członków Unii Europejskiej wzrosła do 27 – do wspólnoty dołączyły Rumunia i Bułgaria. Trwają także negocjacje z innymi krajami. Proces rozszerzeń jest często nazywany integracją europejską. Jednakże, terminu tego używa się również w odniesieniu do zacieśniania współpracy między państwami należącymi do UE.
Spis treści |
| 1950 | 9 maja | francuski minister spraw zagranicznych Robert Schuman zaprezentował swoją propozycję zjednoczenia Europy znaną jako plan Schumana. Wydarzenie to uważa się za początek tego, co dziś nazywamy Unią Europejską |
| 1952 | 1 stycznia | na mocy traktatu paryskiego powołana została Europejska Wspólnota Węgla i Stali (EWWiS). Krajami założycielskimi były: Belgia, Francja, Holandia, Luksemburg, Republika Federalna Niemiec oraz Włochy. |
| 1958 | 1 stycznia | na mocy traktatów rzymskich kraje EWWiS założyły Europejską Wspólnotę Gospodarczą (EWG), przekształconą później we Wspólnotę Europejską (WE), oraz Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Euratom). |
| 1973 | 1 stycznia | drugie rozszerzenie – Grecja dołączyła do WE. |
| 1981 | 1 stycznia | drugie rozszerzenie – Grecja dołączyła do WE. |
| 1985 | 1 lutego | samorządna od 1979 roku Grenlandia opuściła WE. |
| 1986 | 1 stycznia | trzecie rozszerzenie – Hiszpania i Portugalia dołączyły do WE |
| 1990 | 3 października | zjednoczenie Niemiec – ziemie byłej NRD zostały włączone do RFN. |
| 1993 | 1 listopada | formalne powstanie Unii Europejskiej |
| 1995 | 1 stycznia | czwarte rozszerzenie – Austria, Finlandia oraz Szwecja dołączają do UE. W Norwegii i Szwajcarii mieszkańcy opowiedzieli się przeciw członkostwu w UE |
| 2004 | 1 maja | piąte rozszerzenie, część pierwsza – Cypr, Czechy, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Słowacja, Słowenia oraz Węgry dołączyły do UE |
| 2007 | 1 stycznia1 lipca | piąte rozszerzenie, część druga – Bułgaria i Rumunia dołączyły do UEkaraibskie wyspy Bonaire, Saba i Sint Eustatius zostały włączone do Holandii i stały się częścią UE |
| ? | ? | ? |
- Historia Unii Europejskiej
- Unia Europejska
- Polska w Unii Europejskiej
- Etapy integracji Polski z Unią Europejską
- Przewodnik po Unii Europejskiej (de) (en) (es) (fr)
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1