Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

rokitnik zwyczajny
Systematyka wg Reveala
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	okrytonasienne
Klasa	Rosopsida
Rząd	oliwnikowce
Rodzina	oliwnikowate
Rodzaj	rokitnik
Gatunek	rokitnik zwyczajny
Nazwa systematyczna
Hippophae rhamnoides L.
Galeria Wikimedia Commons

Rokitnik zwyczajny, rokitnik pospolity, rosyjski ananas (Hippophae rhamnoides L. lub Hippophaë r.) - gatunek rośliny z rodziny oliwnikowatych (Elaeagnaceae). Występuje w Europie i Azji, aż po Chiny, głównie wzdłuż wybrzeży morskich. W Polsce naturalne jego stanowiska znajdują się tylko nad wybrzeżem Bałtyku. Zdziczałe formy rosną również w Pieninach, poza tym jest często sadzony, jako roślina ozdobna.

Spis treści 1 Charakterystyka 2 Ochrona 3 Zastosowanie 4 Ciekawostki 5 Bibliografia

//

Charakterystyka

Pokrój Silnie rozgałęziony krzew (rzadko jest niskim drzewem), osiągający wysokość do 6 m. Wyglądem przypomina krzaczaste gatunki wierzb. Rośnie powoli, po 4 latach osiąga wysokość ok. 0,5 m.Łodyga Młode pędy są zakończony ostrymi cierniami. Pączki jajowate, złocistomiedzianego koloru. Młode gałązki koloru pączków, starsze srebrzystoszare. Pędy z cierniami tworzą boczne odgałęzienia w postaci cierni drugiego rzędu.Liście Lancetowate, wąskie i krótkoogonkowe, miękko, srebrzyście owłosione, z wierzchu szaroozielone, spodem srebrzyste. Mają długość do 7 cm, brzegi lekko podwinięte.Kwiaty Jest rośliną dwupienną. Męskie kwiaty o żółtozielonej barwie występują w pęczkach po 2-5, żółte kwiaty żeńskie pojedynczo. Wszystkie kwiaty są drobne i zakwitają przed rozwojem liści - od marca do maja. Roślina jest wiatropylna.Owoce Pomarańczowe pestkowce, soczyste, aromatyczne, o charakterystycznym kwaśno cierpkim smaku. Zawierają bardzo dużo witamin. Utrzymują się na roślinie przez całą zimę, aż do wiosny. Są niesmaczne (zawierają mało cukru) i wydzielają zapach, przez niektórych uważany za nieprzyjemny. Po przemarznięciu stają się slodkie.Biotop, wymagania W Polsce rośnie nad Bałtykiem na wydmach i na klifie, tworząc tam gęste zarośla. Ma niewielki wymagania glebowe, może rosnąć na piaszczystych glebach. Jest odporny na mróz i suszę, niezbyt silne zasolenie gleby, dobrze znosi zanieczyszczenie powietrza. Na północ jego zasięg sięga aż do 68 stopnia szerokości geograficznej. Jest rośliną światłolubną i kwasolubną. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych podgat. Hippophae rhamnoides subsp. maritima jest gatunkiem charakterystycznym dla All. Salicion arenarieae.

Ochrona

Roślina objęta ochroną gatunkową

Zastosowanie

• Roślina uprawna : ze względu na swoje kwiaty i barwne owoce jest uprawiany jako roślina ozdobna. Nadaje się również na żywopłoty – dobrze znosi cięcie i silnie krzewi się. Bywa też uprawiany dla owoców - wykorzystywanych w celach spożywczych i leczniczych.
• Roślina lecznicza :
  • Surowiec zielarski : owoce są bogate w witaminy i mikroelementy: zawierają 2,4 razy więcej witaminy C niż czarna porzeczka, witaminy: E, F, K, P, kwas foliowy, prowitaminę A i D, antocyjany, flawonoidy, fosfolipidy, garbniki, nienasycone kwasy tłuszczowe oraz makro i mikroelementy, m. in. mangan, żelazo, bor.
  • Działanie : wzmacniające siły obronne organizmu, przeciwbólowe. Owoce stosuje się przy dolegliwościach żołądkowych, chorobach reumatycznych, przeziębieniach i chorobach skóry.
• Sztuka kulinarna : z owoców można wykonywać dżemy, soki, przeciery. Zawiera dużo pektyn, umożliwiających galarowacenie przetworów. Co ciekawe, podczas gotowania witamina C nie ulega rozkładowi (jak w owocach innych roślin), gdyż rokitnik nie posiada enzymów rozkładających tę witaminę.
• Maseczki kosmetyczne z owoców rokitnika poprawiają wygląd cery i opóźniają jej starzenie się.

Ciekawostki

• Nazwa łacińska rośliny pochodzi z greckiego (hippos – koń, pháo – błyszczę). Owocami rokitnika leczono dawniej konie z robaków, co nadawało im zdrowy wygląd.

Bibliografia

1. Kulesza W.: Klucz do oznaczania drzew i krzewów. PWRiL, Warszawa, 1955.2. Matuszkiewicz Władysław: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 8301144394.3. Mazerant-Leszkowska Anna: Mała księga ziół. Inst. Wyd. Zw. Zawodowych, Warszawa, 1990. ISBN 8320208106.4. Podbielkowski Zbigniew: Słownik roślin użytkowych. PWRiL, Warszawa, 1989. ISBN 8309002564.5. Szafer Władysław, Kulczyński Stanisław: Rośliny polskie. PWN, Warszawa, 1953.