Ren_(pierwiastek) - Encyklopedia

Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Ren_(pierwiastek)

Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License

Dane ogólneWłasności atomoweWłasności fizycznePozostałe daneNajbardziej stabilne izotopy*

Tam, gdzie nie jest zaznaczone inaczej,użyte są jednostki SI i warunki normalne.

W - Re - Os
TcReBh    
Nazwa, symbol, l.a.*Ren, Re, 75
Własności metalicznemetal przejściowy
Grupa, okres, blok7 (VIIB), 6, d
Gęstość, twardość21020 kg/m3, 7
Kolorsrebrzystobiały
Masa atomowa186,207 u
Promień atomowy (obl.)135 (188) pm
Promień kowalencyjny159 pm
Promień van der Waalsabd
Konfiguracja elektronowa[Xe]4f145d56s2
e- na poziom energetyczny2, 8, 18, 32, 13, 2
Stopień utlenienia-1,+1,+2,+3,+4,+5,+6,+7
Własności kwasowe tlenkówśrednio kwasowe
Struktura krystalicznaheksagonalna
Stan skupieniastały
Temperatura topnienia3459 K (3186 °C)
Temperatura wrzenia5869 K (5596°C)
Objętość molowa8,86×10-6 m3/mol
Ciepło parowania715 kJ/mol
Ciepło topnienia33,2 kJ/mol
Ciśnienie pary nasyconej3,24 Pa (3453 K)
Prędkość dźwięku4700 m/s (293,15K)
Elektroujemność1,9 (Pauling)1,46 (Allred)
Ciepło właściwe137 J/(kg*K)
Przewodność właściwa5,42×106 S/m
Przewodność cieplna47,9 W/(m*K)
I Potencjał jonizacyjny760 kJ/mol
II Potencjał jonizacyjny1260 kJ/mol
III Potencjał jonizacyjny2510 kJ/mol
IV Potencjał jonizacyjny3640 kJ/mol
izotopwyst.o.p.r.s.r.e.r.MeVp.r.
183Re{syn.}70 dniw.e. 183W
184Re{syn.}38 dniw.e. 184W
184mRe{syn.}165 dniw.e. 184W
185Re37,4%stabilny izotop z 110 neutronami
187Re62,6%4,35×1010 latα1,653183Ta
β-0,003187Os
*Wyjaśnienie skrótów:l.a.=liczba atomowawyst.=występowanie w przyrodzie,o.p.r.=okres połowicznego rozpadu,s.r.=sposób rozpadu,e.r.=energia rozpadu,p.r.=produkt rozpadu,w.e.=wychwyt elektronu
Ren metaliczny, opiłki

Ren (Re, łac. rhenium) - pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Nazwa pochodzi od nazwy rzeki Ren.

Istnienia tego pierwiastka metodami spektroskopowymi dowiedli Walter Noddack, Ida Tacke i Otto Berg w 1925 r.

W formie czystej, pierwiastek ten jest srebrzystym błyszczącym metalem o dużej twardości. Metaliczny ren przypomina platynę (gęstość 21,09 g/cm³). Po wyżarzeniu staje się miękki i kowalny. Po obróbce uszlachetnia stopy metali, znacząco zwiększając ich twardość i odporność na korozję. Zaliczany jest do metali szlachetnych. Roztwarza się tylko w kwasach utleniających: kwasie azotowym i gorącym, stężonym kwasie siarkowym.

Ren występuje w skorupie ziemskiej w ilości 4×10-4 ppm. W przyrodzie występuje wyłącznie w stanie rozproszonym, głównie w molibdenicie, kolumbicie i łupkach miedzionośnych. Światowe zasoby renu szacuje się na maks. 17 tys. ton, największe występują w Chile, USA, Kanadzie, Kazachstanie, Rosji, Uzbekistanie i Peru; w Polsce ren występuje jako domieszka w złożach miedzi w okolicach Legnicy. Największy producent renu to Chile (firma Molymet wytwarza 21 ton rocznie), zaraz za nią - Kazachstan (8,5 tony rocznie); w Europie jedynym producentem renu z własnych źródeł jest polska spółka KGHM Ecoren (ok. 300 kg w 2006, w planach do kilku ton; głównie w postaci renianu(VII) amonu).

Zastosowanie renu:

  • stopy odporne na wysokie temperatury
    • w przemyśle lotniczym (monokrystaliczne łopatki silników odrzutowych, turbiny silników i osłony pojazdów)
    • do produkcji termopar, elementów grzewczych, styków elektrycznych, elektrod, elektromagnesów, lamp próżniowych i rentgenowskich, żarówek błyskowych, powłok metalicznych
  • katalizatory w takich reakcjach jak: metateza, epoksydacja (metylotrioksoren), dihydroksylacja, w produkcji wysokooktanowych benzyn bezołowiowych i inne.

[ Technologia i proces produkcyjny

W Polsce technologię pozyskiwania związków renu ze ścieków z huty miedzi opracowano w KGHM Ecoren i Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach. Metoda wykorzystuje technologie hydrometalurgiczne - otrzymywanie metali z rud, koncentratów i innych surowców za pomocą roztworów odpowiednio dobranych związków chemicznych.

Technologia składa się z dwóch, zasadniczych części, realizowanych w oddzielnych instalacjach. W początkowej fazie ściek jest filtrowany, a następnie przepuszcza się go przez kolumny wypełnione żywicą jonowymienną. Właśnie w nich odbywa się ważny etap całego procesu: „wyłapywanie" jonów renu. Następnie prowadzone jest wymywanie renu. W efekcie stężenie pierwiastka w roztworze znacznie wzrasta . Dopiero taki wzbogacony roztwór (eluat renowy) stanowi surowiec do produkcji renianu(VII) amonu (nadrenianu amonu, NH4ReO4), a w dalszej kolejności metalicznego renu.[1]

[ Rynek

Ren należy do najdroższych metali. W roku 2007 notowano stały wzrost jego ceny. We wrześniu 2007 wynosiła ona 7,5 tys. dolarów za kg. Popyt na ren i wzrost jego ceny związane są m.in. z prognozowanym dwukrotnym wzrostem zamówień na dostawę samolotów odrzutowych w lotnictwie cywilnym (z poziomu około 700 sztuk w 2004 roku do przewidywanych 1400 sztuk w 2010 roku) oraz rosnącym popytem na ropę naftową przy jej wysokich notowaniach. Wg doniesień prezentowanych na konferencji „Minor Metals & Rare Earths” (Hong Kong, wrzesień 2007) nie znaleziono dotąd opłacalnych ekonomicznie substytutów renu.

[ Przypisy

To jest tylko zalążek artykułu związanego z chemią. Jeśli możesz, rozbuduj go.