Psianka_słodkogórz
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
| Psianka słodkogórz | |
| Systematyka | |
| Domena | jądrowce |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Nadgromada | nasienne |
| Gromada | okrytonasienne |
| Klasa | Rosopsida |
| Rząd | psiankowce |
| Rodzina | psiankowate |
| Rodzaj | psianka |
| Gatunek | psianka słodkogórz |
| Nazwa systematyczna | |
| Solanum dulcamara | |
| L. | |
| Galeria Wikimedia Commons | |
Psianka słodkogórz (Solanum dulcamara L. Sp.Pl.2 1753) – gatunek rośliny z rodziny psiankowatych (Solanaceae L.), trujące półpnącze. Rośnie dziko w Europie, Afryce Północnej, Azji Zachodniej, aż po Indie. Zawleczona i zadomowiona w Ameryce Północnej. Roślina pospolita na terenie Polski.
Charakterystyka
Pokrój Roślina jednoroczna, półkrzew osiągający wysokość do 2 m.Łodyga Rozesłana lub pnąca się, w dolnej części zdrewniała, górą zielna. Z zewnątrz słodka, wewnątrz gorzka (stąd pochodzi nazwa rośliny).Liście Ogonkowe, sercowatojajowate, na szczycie zaostrzone. U nasady mają zwykle 1-2 mniejsze łatki.Kwiaty Zwisłe, zebrane w szczytowe lub boczne baldachogrona. Kielich złożony z 5 działek, korona ciemnofioletowa, kółkowa z pięcioma szeroko rozchylonymi płatkami, 5 pręcików zrośniętych złocistożółtymi pylnikami w rurkę wokół pojedynczego słupka. Pręciki i słupki dojrzewają równocześnie. Kwitnie od lipca do sierpnia, jest owadopylna.Owoc Podłużna, lśniąca i soczysta jagoda o długości ok. 1 cm. Niedojrzałe owoce są zielone, dojrzałe przyjmują szkarłatnoczerwony kolor.Biotop, Wymagania Występuje na całym niżu, aż po niższe partie gór. Pospolita w wilgotnych zaroślach, lasach łęgowych, oraz nad brzegami wód. Roślina azotolubna, chamefit. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl./O./All. Alnetea-glutinosae.Rośliny trujące Opróćz działania leczniczego wykazuje równocześnie działanie trujące i z tego powodu nie jest obecnie wykorzystywana w lecznictwie.Zastosowanie
- Roślina lecznicza :
- Surowiec zielarski : pędy (Stipites Dulcamarae) zawierają alkaloidy, glikozydy, garbniki.
- Działanie : W medycynie ludowej używana była do leczenia zapalenia oskrzeli, żółtaczki, reumatyzmu i chorób skóry.
Bibliografia
1. Krejča Jindřich, Macků Jan: Atlas roślin leczniczych. Zakł. Nar. im. Ossolińskich, Warszawa, 1989. ISBN 83-04-03281-3.2. Matuszkiewicz Władysław: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 83-01-14439-4.3. Mowszowicz Jan: Przewodnik do oznaczania roślin trujących i szkodliwych. PWRiL, Warszawa, 1982.4. Podbielkowski Zbigniew: Słownik roślin użytkowych. PWRiL, Warszawa, 1989. ISBN 83-09-00256-4.5. Rutkowski Lucjan: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 83-01-14342-8.6. Szafer Władysław, Kulczyński Stanisław: Rośliny polskie. PWN, Warszawa, 1953.Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1