Pokrzywa_żegawka - Encyklopedia

Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Pokrzywa_żegawka

Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License

Pokrzywa żegawkaSystematyka[1]Nazwa systematyczna
Domena:eukarionty
Królestwo:rośliny
Klad:rośliny naczyniowe
Klad:rośliny nasienne
Klasa:okrytonasienne
Klad:klad różowych
Rząd:różowce
Rodzina:pokrzywowate
Rodzaj:pokrzywa
Gatunek:pokrzywa żegawka
Urtica urens L.Sp. pl. 2:984. 1753
Zdjęcia i grafiki w Commons

Pokrzywa żegawka (Urtica urens L.) – gatunek rośliny z rodziny pokrzywowatych (Urticaceae Juss.). Archeofit występujący dość pospolicie w całej Polsce[2].

Spis treści

//

[ Morfologia

ŁodygaWysokość średnio 20 cm (maksymalnie 50 cm). Czworograniasta, pokryta krótkimi szczecinkami oraz dłuższymi włoskami parzącymi.KorzeńCienki, białawożółtawy.LiścieNaprzeciwległe, długoogonkowe, jajowate lub eliptyczne, wciętopiłkowane, mniejsze niż u pokrzywy zwyczajnej, pokryte bezbarwnymi włoskami parzącymi, znajdującymi się na białozielonych wzgórkach.KwiatyNiepozorne, zielone, zbudowane podobnie jak u pokrzywy zwyczajnej. Kwiaty męskie i żeńskie rozwijają się w tych samych kwiatostanach.OwoceJednonasienny orzeszek.

[ Biologia i ekologia

Roślina jednoroczna. Rośnie na glebach żyznych, bogatych w związki azotowe lub próchnicę (roślina azotolubna). Jest chwastem pospolitym w całym kraju[3]. Rośnie w ogrodach, przy drogach, płotach, domach, na gruzach i przy oborach. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Urtico-Malvetum[4]. Kwitnienie od maja do listopada.

[ Zmienność

Tworzy mieszańce z pokrzywą zwyczajną[5].

[ Zastosowanie

Przypisy

  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001.... [dostęp 2010-01-19].
  • Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8
  • Włodzimierz Tymrakiewicz: Atlas chwastów. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1976, s. 36. 
  • Matuszkiewicz Władysław. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953. 
  • [ Bibliografia

  • Zofia Schwarz i Janina Szober: Rośliny towarzyszące człowiekowi. Wydanie piąte. Wyd. Szkolne i Pedagogiczne Warszawa 1992. ISBN 83-02-04850-X

  • Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1