Pietruszka zwyczajna (Petroselinum sativum Hoffm. Genera Plantarum Umbelliferarum 1814, Petroselinum crispum (Mill.) Nym., Petroselinum hortense) - roślina dwuletnia z rodziny selerowatych. Dziko rośnie na półwyspie Apenińskim i Bałkanach, w północno-zachodniej Afryce i na Wyspach Kanaryjskich. Zdziczała w całej Europie, Ameryce, Afryce, Nowej Zelandii, Australii i Japonii.
|
| Pietruszka zwyczajna odm. korzeniowa |
|
| Kwiat pietruszki zwyczajnej |
|
| Liście pietruszki korzeniowej |
|
| Liście pietruszki naciowej |
//
Charakterystyka
Pokrój W pierwszym roku tworzy przyziemną rozetę liści. W drugim roku wyrasta naga łodyga, rozgałęziona w górnej części, o wysokości 50-90 cm.
Liście Wszystkie liście połyskujące.
Odziomkowe i rosnące na dole łodygi z ogonkiem, trójkątne, potrójnie lub podwójnie pierzaste. Odcinki ogonkowe mają ząbkowaną krawędź. Liście łodygowe górne są drobniejsze, pochwiaste. Liście pietruszki charakteryzuje duża zawartość
chlorofilu, co czyni z nich naturalny odświeżacz oddechu - z tego powodu tradycyjnie rybę podaje się przybraną liśćmi tej rośliny. Dawniej używano ich także do konserwacji zwłok (maskują trupi odór) i w obrzędach pogrzebowych.
Kwiaty Drobne, w kolorze zielonożółtym, zebrane w
baldach złożony o 10 do 20 szypułkach.
Owocem Jest podługowatojajowata
rozłupnia, barwy zielonkawobrunatnej, średnicy 2,5-3 mm. Zawierają 3-6% olejków eterycznych, głównym składnikiem jest
mirystycyna (60-80%,
pietruszka korzeniowa) bądź
apiol (70%,
pietruszka naciowa). Mają właściwości moczopędne.
Korzeń Palowy, o funkcji spichrzowej, najczęściej barwy białej, o zwartym, twardym miąższu. Skład olejku eterycznego z korzeni jest prawie identyczny jak w przypadku liści. Korzeń jest jedną z części użytkowych rośliny.
Zastosowania
- Hodowana jako warzywo (spożywany zarówno korzeń jak i części zielone), a także dla olejku używanego w medycynie. Użytkowana najczęściej jako składnik zup, wchodzi w skład tzw. włoszczyzny. Jest rośliną o wielkich wartościach leczniczych. cenny jest nie tylko korzeń, ale i liście, owoce, nasiona. Nać pietruszki zawiera bardzo dużo prowitaminy A. Korzystne jest także równoczesne występowanie żelaza i witaminy C. Zawiera dużo chlorofilu. Dużo związków mineralnych występuje w korzeniach a jeszcze więcej w nasionach. Korzenie i liście pietruszki sa polecane w przypadku ostrych i przewlekłych zapaleń pęcherza moczowego i dróg moczowych. Mają dobry wpływ na czynności skóry i układu trawiennego, uszczelniają naczynia krwionośne, wspomagaja leczenie anemii, choroby watroby i woreczka żółciowego.
Odmiany hodowlane
- pietruszka korzeniowa (Petroselinum hortense var. microcarpum), odmiany uprawne: Cukrowa, Lenka, Berlińska, Vistula, Fakir, Eagle.
- pietruszka naciowa (Petroselinum hortense var. macrocarpum, Petroselinum sativum var. foliosum), odmiany uprawne: Titan, Petra.
- Surowiec: Korzeń pietruszki korzeniowej - Radix Petroselini, owoc pietruszki - Fructus Petroselini, ziele pietruszki - Herba Petroselini
- Przetwór: Olejek pietruszkowy - Oleum Pertroselini
Parse error: syntax error, unexpected '}' in
/home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line
1
