Perz_właściwy - Encyklopedia

Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Perz_właściwy

Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License

Perz właściwy
Systematyka wg Reveala
Domenajądrowce
Królestworośliny
Podkrólestwonaczyniowe
Nadgromadanasienne
Gromadaokrytonasienne
Klasajednoliścienne
Rządwiechlinowce
Rodzinawiechlinowate
Rodzajperz
Gatunekperz właściwy
Nazwa systematyczna
Agropyron repens (L.) P. Beauv.
Synonimy
Triticum repens L.
Galeria Wikimedia Commons
Kłącze perzu z rozłogami

Perz właściwy (Agropyron repens, Elymus repens) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny wiechlinowatych. Występuje w Europie i Azji, na obszarach o klimacie kontynentalnym i subkontynentalnym. W Polsce roślina bardzo pospolita na całym niżu i w niższych położeniach górskich.

Liść
Spis treści
//

[ CharakterystykaŁodyga Źdźbła wzniesione lub podnoszące się, nagie i gładkie, z kolankami i międzywęźlami. Osiągają wysokość 20-150 cm.Liście Wyrastają na łodydze skrętolegle, są żywozielone lub sinozielone, płaskie, równowąskie, o szerokości 4-15 mm. Otwartymi pochwami obejmują łodygę, młode pochwy liściowe są nieco owłosione, starsze są nagie. U nasady mają duże, wąskie ostrogi, sierpowato obejmujące źdźbło. Blaszka liściowa z wierzchu szorstka, z prześwitującymi nerwami, języczek liściowy krótki, delikatnie ząbkowany, przeważnie rdzawy.Kwiaty Na szczycie łodygi zebrane w spłaszczone kłosy o długości ok. 10 cm. Każdy kłos składa się z ok.15-20 gęstych, jajowatolancetowatych, spłaszczonych po bokach kłosków. Kłoski o długości 10-15 mm, nieco odstające, zwykle 3-5 kwiatowe, ustawione na łodydze w dwóch szeregach, szeroką stroną do środka kłosa. 2 plewy niemal jednakowe, o długości 6-12 mm, zwykle 5-7 nerwowe. Dolna plewa lancetowata, zwykle zaostrzona i zakończona ością o długości do 6 mm. Roślina kwitnie od czerwca do września, jest wiatropylna.Owoc Równowąski, podługowaty, szarobiały lub żółtawy ziarniak o długości ok. 7-8 mm, nieco ponad 1 mm szerokości. Jest oplewiony.Kłącze Jasne, z dużymi i licznymi rozłogami. Rozłogi te, o długości dochodzącej nawet do 15 m rozrastają się poziomo na niedużej głębokości.Biotop, wymagania Doskonale radzi sobie na wszystkich typach gleb uprawnych (z wyjątkiem skrajnie suchych gleb piaszczystych). Apofit, pospolity i bardzo uciążliwy chwast pól uprawnych. Rozprzestrzenia się przez nasiona dostające się do gleby wraz z ziarnem siewnym. W uprawach rolnych rozmnaża się wegetatywnie – odtwarzając się nawet z niewielkich fragmentów rozłogów. Geofit ryzomowy. Masowo zarasta ugory i nieużytki rolne. Rośnie także na siedliskach naturalnych – w zaroślach i na skrajach lasów. Jest bardzo wytrzymały na niesprzyjające warunki środowiska i doskonale radzi sobie w konkurencji z innymi roślinami o wodę i światło. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Agropyretea, Ass. Convolvulo-Agropyreton.

[ Zmienność

Tworzy mieszańce z perzem sinym i perzem sitowym.

[ Zastosowanie
  • Roślina lecznicza :
  • Odwar z kłączy (1 łyżkę stołową rozdrobnionego suszu zalać 1 szklanką wody, doprowadzić do zawrzenia i od tego momentu gotować pod przykryciem przez 5-7 minut, przecedzić w razie potrzeby pić 2-3 razy dziennie po 2/3 szklanki) to bardzo skuteczny środek moczopędny i zalecany pomocniczo w cukrzycy. Jego picie stosuje się również w chorobach nerek, pęcherza moczowego, dolegliwości ze strony wątroby, kamicy nerkowej i żółciowej, złej przemianie materii i jako zioło „czyszczące krew”.
    • Zbiór i suszenie : zebrane kłącze myje się, tnie na drobniejsze kawałki i suszy w naturalnych warunkach.
  • Jego zastosowanie rolnicze jest niewielkie - ziele i kłącza mogą być używane jako pasza dla zwierząt.

[ Ciekawostki
  • W dawnych czasach, gdy głód był częstym towarzyszem ludzi, dodawano do mąki zmielone kłącza perzu. Obecnie wiadomo, że dodatek ten nie tylko ma własności odżywcze, ale również korzystnie oddziałuje na zdrowie.

[ Bibliografia1.Činčura František, Feráková Viera, Májovský Jozef, Šomšák Ladislav, Záborský Ján: Pospolite rośliny środkowej Europy. Jindřich Krejča, Magdaléna Záborská (ilustracje). Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa, 1990. ISBN 83-09-01473-2.</smallKrejča Jindřich, Macků Jan: Atlas roślin leczniczych. Zakł. Nar. im. Ossolińskich, Warszawa, 1989. ISBN 8304032813.2.Matuszkiewicz Władysław: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 8301144394.3.Mazerant-Leszkowska Anna: Mała księga ziół. Inst. Wyd. Zw. Zawodowych, Warszawa, 1990. ISBN 8320208106.4.Seidl Olga, Rostafiński Józef: Przewodnik do oznaczania roślin. PWRiL, Warszawa, 1973.5.Rutkowski Lucjan: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 8301143428.