Padaczka - Encyklopedia

Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Padaczka

Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License

Padaczka

(Epilepsia)

ICD-10:
G40-G41
G40-G41.0 {{{X.0}}}
G40-G41.1 {{{X.1}}}
G40-G41.2 {{{X.2}}}
G40-G41.3 {{{X.3}}}
G40-G41.4 {{{X.4}}}
G40-G41.5 {{{X.5}}}
G40-G41.6 {{{X.6}}}
G40-G41.7 {{{X.7}}}
G40-G41.8 {{{X.8}}}
G40-G41.9 {{{X.9}}}

Padaczka (inaczej epilepsja bądź też choroba św. Walentego) - choroba o złożonej, różnej etiologii cechująca się pojawianiem napadów padaczkowych. Napad padaczkowy zaś jest wyrazem przejściowych zaburzeń czynności mózgu polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych. Biochemicznymi przyczynami pojawiania się tych wyładowań mogą być:

Spis treści
//

[ Epidemiologia

Padaczka jest powszechną chorobą, dotkniętych jest nią ok. 1% ludzi w Polsce (ok. 400 tys.). Co ważne – padaczka jest chorobą ludzi młodych. W 80% ujawnia się przed 20 rokiem życia.

[ Rodzaje napadów padaczkowych (podział Gastaut)
  • Padaczki uogólnione
  • pierwotnie uogólnione
  • wtórnie uogólnione
  • nie określone uogólnione
  • Padaczki częściowe
  • Padaczki nie sklasyfikowane
  • [ Padaczki uogólnione
    • napady nieświadomości (petit mal)

    Występują zazwyczaj u dzieci i charakteryzują się krótkotrwałymi epizodami zaburzeń świadomości bez utraty przytomności: dziecko jakby na chwilę się zagapia, po czym podejmuje przerwaną czynność.

    • napady miokloniczne

    Bez utraty przytomności dochodzi do kilku zrywań niektórych grup mięśniowych.

    • napady atoniczne

    Chory nagle pada, jakby ugięły się pod nim nogi i traci przytomność na kilka minut.

    • napady toniczno-kloniczne (grand mal)

    Chory nagle pada na ziemię, traci przytomność, dochodzi do wyprężania kończyn i tułowia, czasami przygryzienie języka, ślinotoku, zsinienia spowodowanego bezdechem, zaburzenie funkcji zwieraczy (faza toniczna), wszystko to trwa kilka sekund, po czym następuje rytmiczne zrywanie (drgawki) kończyn i tułowia, utrzymujące się do 5min (faza kloniczna). W czasie napadu może wystąpić tylko jedna z tych faz (napad toniczny lub kloniczny).

    [ Padaczki częściowe
    • napady częściowe proste
    • napady częściowe złożone.

    [ Padaczki związane z wiekiem

    [ Napady ogniskowe objawowe
    • padaczka skroniowa
    • padaczka czołowa
    • padaczka ciemieniowa
    • padaczka potyliczna
    • padaczka Kożewnikowa
    • mieszane np. skroniowo-czołowa

    [ Padaczki o określonej etiologii
    • padaczka w guzach mózgu
    • padaczka poudarowa
    • padaczka alkoholowa
    • padaczka poinfekcyjna
    • padaczka po kraniotomii
    • padaczka polekowa
    • padaczka odruchowa ( wywołana powtarzającymi się seriami bodźców świetlnych bądź akustycznych)

    [ Stan padaczkowy

    Powtarzające się jeden za drugim napady padaczkowe trwające powyżej 5 minut, bez odzyskania przytomności, czasem z chwilowym bezdechem są stanem zagrożenia życia. Wymagają natychmiastowej hospitalizacji i podjęcia pilnego leczenia. Występują bez uchwytnej przyczyny lub po zmianie, odstawieniu nagłym leków (w szczególności hormonalnych), w trakcie infekcji u chorego z epilepsją, itp. Chory zagrożony jest m.in. obrzękiem mózgu, obrzękiem płuc, hipertermią.

    [ Przyczyna padaczki i napadów padaczkowych

    Padaczka nie jest chorobą dziedziczną. Dziedziczny jest niski próg pobudliwości komórek nerwowych mózgu. Czynniki predysponujące do wystąpienia napadów padaczki:

  • urazy mózgu – wiele zmian, występujących w trakcie bezpośrednich reakcji kompensacyjnych może przyczynić się do wystąpienia drgawek. Ponadto istnieje hipoteza, że blizna glejowa powstała po urazach mózgu jest czynnikiem indukującym powstawanie ogniska padaczkowego.
  • bodźce świetlne – częstokroć zdarza się, że bodźce świetlne (np. z gry komputerowej, naturalne migotanie ekranu komputera, oglądanie słońca przez drzewa w trakcie jazdy samochodem, dyskoteka, itp.) powodują napad padaczkowy. Często gwałtowne wyjście z ciemnego miejsca na mocne światło słoneczne może przyczynić się do napadu. W szpitalach wywołuje się za pomocą migoczącej lampy ataki w celu obserwacji i badań.
  • zmiany hormonalne – do napadu mogą przyczynić się wahania hormonalne związane z menstruacją. Kobiety znacznie bardziej narażone są na atak w końcowej fazie cyklu. Zmiany związane z dojrzewaniem mogą spowodować uaktywnienie się padaczki.
  • zmiana aktywności falowej mózgu – padaczka może pojawiać się w okolicach przejścia od snu do czuwania i na odwrót.
  • stany gorączkowe
  • stan fizjologiczny organizmu
  • niedotlenienie
  • zmniejszona zawartość CO2 we krwi,
  • niedocukrzenie,
  • niewydolność adrenergiczna,
  • zwiększony poziom progesteronu,
  • zaburzenia wodno-elektrolitowe,
  • zmęczenie i brak snu
  • [ Leczenie

    Leczenie padaczki opiera się na kilku podstawowych zasadach:

    • zawsze jeżeli to tylko możliwe stosowanie monoterapii (politerapia w przypadku niemożliwości kontroli pojedynczym lekiem)
    • wdrażanie leczenia - wprowadzanie leku powoli, aż do uzyskania odpowiedniej dawki
    • odstawienie leczenia - powoli zmniejszając dawkę
    • zmiana leków - na zakładkę, powoli odstawiając jeden i powoli wprowadzając drugi
    • leczenie długotrwałe
    • stosowanie odpowiedniego leku do konkretnego rodzaju napadu
    • stosowanie odpowiednio dużej dawki leku
    • monitorowanie stężenia leku w surowicy - w niektórych przypadkach

    Leki pierwszego rzutu:

    • napady pierwotnie uogólnione - kwas walproinowy
    • napady wtórnie uogólnione - karbamazepina
    • napady częściowe - karbamazepina
    • zespół Westa - vigabatryna, sterydy, ACTH
    • padaczka rolandyczna - karbamazepina

    Leczenie napadu padaczkowego:

    • 10 mg diazepamu powoli i.v. lub 2 mg klonazepamu i.v., tlen
    • jeżeli napady nie ustępują - powtórzenie dawki, tlen
    • jeżeli napady nie ustępują - 20 mg diazepamu i.v. oraz fenytoina 15 mg/kg i.v. (do drugiej żyły nie szybciej niż 50 mg/kg), 40% glukoza, kokarboksylaza, tlen
    • jeżeli napady nie ustępują - diazepam 100 mg we wlewie kroplowym w 500 mg glukozy (40ml/h) i.v.
    • jeżeli napady nie ustępują - możliwe zastosowanie innych leków - fenobarbital, lidokaina, klometiazol
    • jeżeli napady nie ustępują - znieczulenie ogólne
    Zobacz więcej w osobnym artykule: leki przeciwpadaczkowe.

    [ Pierwsza pomoc w napadzie padaczkowym

    Osobę mającą napad padaczkowy:

    • ułożyć na boku, aby zapobiec zakrztuszeniu lub zadławieniu, szczególnie jeśli chory wymiotuje
    • nie podawać nic do picia
    • ochronić (szczególnie głowę) przed okaleczeniem o okoliczne przedmioty
    • nie powstrzymywać na siłę drgawek
    • rozpiąć pasek, kołnierz koszuli, aby ułatwić oddychanie
    • nie wkładać niczego między zęby, szczególnie nic twardego. Nie otwierać siłą zaciśniętych szczęk
    • zachować spokój, dopiero jeżeli po 2-3 minutach atak nie mija, wezwać pogotowie
    • po ataku osoba może mieć problem z logicznym kontaktem, mówieniem, kojarzeniem faktów i samodzielnym chodzeniem, wiec powiedzieć spokojnie, co sie stało i pomóc usiąść lub dojść do łóżka i pozwolić odpocząć. Atak naprawdę jest sporym wysiłkiem umysłowym i fizycznym.

    [ Znani epileptycy

    [ Literatura
    • Bożena Grochmal-Bach: "Dziecko z zaburzeniami padaczkowymi - aspekty pedagogiczne i psychologiczne", Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellonskiego, Kraków 2003, wyd. 1, ISBN 83-233-1709-7