Płynotok
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
Płynotok pourazowy (przetoka płynowa, łac. liquorrhea posttraumatica) - wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowany urazem, najczęściej złamaniem podstawy czaszki z przerwaniem ciągłości opony twardej.
Spis treści |
W zależności od charakteru urazu, płyn może uchodzić:
- przez nos (rhinorrhea) w przypadku złamania tylnej ściany zatoki czołowej, blaszki sitowej albo ściany zatoki klinowej;
- przez przewód słuchowy zewnętrzny (otorrhea) w przypadku towarzyszącego urazowi uszkodzenia błony bębenkowej;
- przez otwartą ranę czaszki;
- przez gardło (trąbkę słuchowa) wskutek uszkodzenia piramidy kości skroniowej i utworzenia połączenia między jamą czaszki a uchem środkowym i przy jednoczesnym nieprzerwaniu błony bębenkowej.
Objawy kliniczne zależą od towarzyszącego urazu i stopnia nasilenia wycieku płynu mózgowo-rdzeniowego. Znaczny ubytek objętości płynu mózgowo-rdzeniowego może spowodować objawy hipotonii śródczaszkowej - ból głowy nasilajacy się przy jej unoszeniu, niekiedy nudności, wymioty.
[ DiagnostykaRozpoznanie płynotoku może sprawiać trudności, zwłaszcza jeśli nie jest on nasilony i występuje kilka dni po urazie. Pierwszym objawem niezauważonego płynotoku może być narastające ropne zapalenie mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych, najczęściej wywołane przez pneumokoki. Metodami stosowanymi w diagnostyce płynotoku są:
- oznaczenie glukozy w wyciekającym płynie (wynik może być niewiarygodny jeśli płyn jest podbarwiony krwią) - stężenie powyżej 30mg% przemawia za rozpoznaniem płynotoku. Gdy płynotok jest skąpy, lekarz może ucisnąć żyły szyjne, co niekiedy nasila wypływ płynu;
- oznaczenie β2-transferyny, obecnej wyłącznie w płynie mózgowo-rdzeniowym i ciele szklistym oka;
- radiografia izotopowa zbiorników podstawy czaszki (cysternografia izotopowa) - oznaczenie radioaktywności wacików umieszczanych w jamie nosowej pacjenta pozwala z dużą czułością stwierdzić obecność płynotoku.
Leczenie płynotoku przez pierwsze 7-10 dni jest zachowawcze: oczekuje się samoistnego zamknięcia przetoki. Polega ono na zaleceniu pacjentowi odpoczynku w pozycji półleżącej i przeciwdziałaniu wzrostom ciśnienia śródczaszkowego (fizjologicznie towarzyszą one kaszlowi, kichaniu lub intensywnemu parciu na stolec). Niekiedy stosuje się acetazolamid zmniejszający produkcję płynu mózgowo-rdzeniowego lub drenaż lędźwiowy płynu mózgowo-rdzeniowego (przez 5 dni po około 150 ml/dobę). Utrzymujący sie płynotok (ponad 2-3 tygodnie) jest wskazaniem do leczenia operacyjnego: plastyki opony twardej powięzią szeroką albo pokrycia ubytku w oponie twardej płatkiem okostnej.
[ Bibliografia- Andrzej Szczeklik (red.) Choroby wewnętrzne. Tom II. Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2006 ISBN 83-7430-069-8.
- Marco Mumenthaler, Heinrich Mattle Neurologia. Wydanie III polskie, Urban & Partner, Wrocław 2001 ISBN 3-13-380010-8.
Przeczytaj też zastrzeżenia dotyczące pojęć medycznych na Wikipedii!Wikiprojekt: Nauki medyczne • Portal: Nauki medyczne
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1