Orka sprzężajna - sposób uprawy roli polegający na zastosowaniu siły pociągowej zwierząt takich jak woły lub konie do wprawiania w ruch narzędzi rolniczych (radło, socha, pług i innych), umożliwiających bardziej efektywne wykorzystanie gleby, a co za tym idzie, zwiększenie plonów.

Orka sprzężajna pojawiła się w epoce neolitu zastępując uprawę kopieniaczą. Na ziemiach polskich, w niektórych regionach, np. górskich, gdzie stosowanie maszyn jest utrudnione lub wręcz niemożliwe, jest stosowana do dnia dzisiejszego przy wykorzystaniu siły pociągowej koni.