Oman_wielki
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
| Oman wielki | |
| Systematyka wg Reveala | |
| Domena | jądrowce |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Nadgromada | nasienne |
| Gromada | okrytonasienne |
| Klasa | Rosopsida |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | astrowate |
| Rodzaj | oman |
| Gatunek | oman wielki |
| Nazwa systematyczna | |
| Inula helenium L. | |
| Galeria Wikimedia Commons | |
Oman wielki (Inula helenium) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny astrowatych. Występuje w Europie i Azji Środkowej. W Polsce rośnie dziko w wilgotnych zaroślach lub niższych położeniach górskich. Status gatunku we florze Polski: kenofit, ergazjofigofit.
Charakterystyka
Pokrój Jedna z największych bylin, osiągająca wysokość do 1,5 m.Łodyga Gruba, wzniesiona, bruzdowana, u góry rozgałęziona i wełnista.Liście Liście łodygowe lancetowate, prawie bez ogonków, nierówno karbowane. Liście odziomkowe natomiast jajowate i duże, osadzone na długich ogonkach. Na spodniej stronie są filcowate.Kwiaty Złotożółte koszyczki kwiatowe o średnicy do 8 cm, zebrane w wiechę. Zewnętrzne listki okrywy są liściaste, jajowate, wewnętrzne mają łopatkowaty kształt i są tępo zakończone. Wewnętrzne kwiaty w koszyczku rurkowe, zewnętrzne języczkowe. Kwiaty języczkowe mają długość 3-4 cm. Płatki korony są wąskie i lekko wygięte ku górze. Języczki brzeżnych kwiatów są równowąskie i dłuższe od okrywy. Puch kielichowy złożony z pojedynczych włosków w jednym szeregu. Kwitnie od czerwca do września.Korzeń Posiada bulwiaste kłącze.Biotop, wymagania Świetliste zarośla, koryta potoków, polany. Hemikryptofit.
Zastosowanie
- Roślina lecznicza
- Surowiec zielarski – kłącze z korzeniami (Radix Inulae)
- Skład chemiczny – olejek eteryczny do 3,5%, fitosterole, inulina do 40%, sole mineralne.
- Działanie : stosowana w medycynie ze względu na zawarte w niej substancje o działaniu wykrztuśnym (korzeń), ma też właściwości żółciopędne i żółciotwórcze. Bogate źródło inuliny. Jego składniki aktywne wchodzą w skład mieszanek ziołowych i syropów (Azarina, Poctosol)
Ciekawostki
W starożytnym Rzymie uznawany za lek i przyprawę, korzeń smażony w cukrze był prawdziwym przysmakiem. W Średniowieczu z korzenia wytwarzano lecznicze wino.
Zobacz też: rośliny lecznicze
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1