Nostrzyk_biały - Encyklopedia

Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Nostrzyk_biały

Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License

Nostrzyk biały
Systematyka wg Reveala
Domenajądrowce
Królestworośliny
Podkrólestwonaczyniowe
Nadgromadanasienne
Gromadaokrytonasienne
KlasaRosopsida
Rządbobowce
Rodzinabobowate
Rodzajnostrzyk
Gatuneknostrzyk biały
Nazwa systematyczna
Melilotus alba Medik.
1787, Vorles. Churpfl. Phys.-Ökon. Ges., 3: 382
Galeria Wikimedia Commons
Kwiaty

Nostrzyk biały (Melilotus alba) – gatunek rośliny dwuletniej z rodziny bobowatych (Fabaceae Lindl., dawniej zwanych motylkowatymi). Występuje w stanie dzikim w Europie, Azji. W polskiej florze jest archeofitem. Jest u nas pospolity na całym niżu i w niższych położeniach górskich.

Spis treści
//

Charakterystyka

ŁodygaWzniesiona, naga w górze lekko owłosiona. Wysokość 30-150 cm.LiścieO trzech listkach rombowatojajowatych (dolne) lub lancetowatych (górne), nieregularnie ząbkowanych. Posiadają szczeciniaste, całobrzegie przylistki.KwiatyO długości 4–5mm, białe, drobne, zebrane po kilkadziesiąt w luźne grona, wyrastające z kątków liści. Kwiaty motylkowe. Ich skrzydełka mają tę samą długość co łódeczka, lub są nieco tylko dłuższe, żagielek dłuższy od łódeczki. W słupku 2–4 zalążki. Kwitnie od czerwca do października.OwoceSiatkowato-żyłkowany strąkjedno-dwunasienny, po dojrzeniu czarniawy. Ma długość 3–3,5 mm.NasionaJajowate z wyraźnie widocznym, odstającym korzonkiem. Barwy zielonkawej lub żółtawobrunatnej, z wiekiem ciemniejące. Powierzchnia gładka, bez połysku. Długość 2–2,5 mm, szerokość 1,5–2 mm, grubość 1 mm. Pachną kumaryną[1].Biotop, wymaganiaPorasta suche wzgórza, zarośla, rowy, przydroża. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Onopordetalia, Ass. Echio-Meliloteum[2].

Zastosowanie

  • Roślina uprawna: bywa uprawiany na zielony nawóz i rzadziej na paszę.
  • Należy do najlepszych roślin miododajnych w naszym klimacie. Bywa zawsze bardzo licznie odwiedzany przez pszczoły miodne. Wydajność miodowa z 1 ha wynosi 300–600 kg.[3]

Zmienność

Tworzy mieszańce z nostrzykiem żółtym.

Bibliografia

  • Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973. 
  • Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8
  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953. 
  • Przypisy

  • Danuta Młodzianowska: Nasionoznawstwo. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1961. 
  • Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4
  • Pożytki pszczele