Nostrzyk_żółty
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
| Domena: | eukarionty |
| Królestwo: | rośliny |
| Klad: | rośliny naczyniowe |
| Klad: | Euphyllophyta |
| Klad: | rośliny nasienne |
| Klasa: | okrytonasienne |
| Klad: | dwuliścienne właściwe |
| Rząd: | bobowce |
| Rodzina: | bobowate |
| Rodzaj: | nostrzyk |
| Gatunek: | nostrzyk żółty |
| Melilotus officinalis (L.) PallasFl. franç. 2:594. 1779 | |
| Zdjęcia i grafiki w Commons | |
Nostrzyk żółty, nostrzyk lekarski (Melilotus officinalis) – gatunek rośliny należący do rodziny bobowatych (Fabaceae Lindl., dawna nazwa: motylkowate). Rodzimy obszar jego występowania to Azja i Europa, ale rozprzestrzenił się także w Nowej Zelandii i Ameryce Północnej[2]. We florze Polski jest pospolitym na obszarze całego kraju archeofitem[3].
Spis treści |
[ Morfologia
ŁodygaDołem pokładająca się, góra wzniesiona,. Jest rozgałęziona, naga (co najwyżej górą słabo owłosiona) i żebrowana, rzadko ulistniona. Osiąga wysokość do 1,5 m.LiścieGórne składają się z trzech podłużnie lancetowatych listków z ząbkowanymi brzegami, dolne maja listki rombowato-jajowate. Wszystkie liście są krótkoogonkowe i nagie, mają 6–13 par nerwów. Przylistki są całobrzegie, lancetowate, zaostrzone i łatwo odpadają.KwiatyW liczbie 30–70, o długości 5,5–7 mm, zwisające, zebrane w długoszypułkowe grona. Kielich ma dzwonkowaty kształt, jest wyraźnie kanciasty, zbudowany z zaostrzonych, lancetowatych ząbków i ma wystające nerwy. Żółta korona ma skrzydełka i łódeczkę nieco krótszą od żagielka. Skrzydełka nie stykają się z sobą, łódeczka dłuższa od dzióbka. Słupek z 5-8 zalążkami.OwocJajowaty strąk o długości 3,5–5 mm, zawierający 2–4 żółtozielone (czasami purpurowo paskowane) nasiona .KorzeńPalowy, rozgałęziony.[ Biologia i ekologia
Roślina jednoroczna lub dwuletnia, hemikryptofit. Roślina ruderalna rosnąca na suchych glebach. Często na wyższych miejscach w dolinach rzek, na usypiskach żwiru, na przydrożach, suchych zboczach, pastwiskach, czasami w uprawach rolnych jako chwast. Roślina wapieniolubna. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla O. Onopordetalia, Ass. Echio-Meliloteum[4]. Kwitnie od lipca do października. Roślina miododajna, zapylany przez owady. Cała roślina wydziela przyjemny zapach świeżego siana.
Roślina trująca: Zawiera dwukumarol (pochodna kumaryny), który obniża krzepliwość krwi. Duże ilości tej rośliny spożyte doustnie powodują wewnętrzne krwawienia, uszkodzenia wątroby i nerek, oszołomienie.
[ Zmienność
Tworzy mieszańce z nostrzykiem białym, n. wyniosłym i n. ząbkowanym[3].
[ Zastosowanie
- Roślina lecznicza:
- Surowiec zielarski: ziele (herba Meliloti) zawiera kumarynę, melilotynę, garbniki, flawonoidy.
- Działanie: przeciwzapalne, rozkurczające naczynia krwionośne. Stosowany jest głównie zewnętrznie przy ropniach skóry, obrzękach, stanach zapalnych skóry.
- Zbiór: ścina się górne części pędów i suszy.
- Roślina miododajna. Może dać do 280 kg/ha bardzo dobrego miodu z naturalnych stanowisk, a przy uprawie polowej nawet 600 kg z jednego ha[5].
- Roślina używana jest do aromatyzowania niektórych papierosów, do odstraszania moli i stosowana jako poplon.
Przypisy
[ Bibliografia
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1