Ningxia
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
| Region Autonomiczny Ningxia Hui | ||
| Nazwa chińska: 宁夏回族自治区 (Níngxià Huízú Zìzhìqū) | ||
| Nazwa lokalna: (brak) | ||
| Nazwa skrócona: 宁 (Níng) | ||
| Stolica | Yinchuan | |
| Języki urzędowe | mandaryński | |
| Mniejszość narodowa | Hui | |
| Gubernator | Wang Zhengwei | |
| Populacja | 6.176.900 os.(2008) | |
| Powierzchnia | 66.000 km² | |
| Gęstośćzaludnienia | 89,1 os./km² | |
| Skład etniczny | Chińczycy Han - 62%Hui - 34%Mandżurowie - 0,4% | |
| Liczbaprefektur | 5 | |
| Liczbapowiatów | 21 | |
| Liczbagmin | 219 | |
| ISO 3166-2 | CN-64 | |
| Stronaoficjalna | [1] | |
Ningxia (Region Autonomiczny Ningxia Hui; chin: 宁夏回族自治区; pinyin: Níngxià Huízú Zìzhìqū) – region autonomiczny w północnych Chinach. Ningxia graniczy z prowincjami: Shaanxi, Gansu oraz z regionem autonomicznym Mongolia Wewnętrzna. Przez jego terytorium przepływa Żółta Rzeka. Większość obszaru ma charakter pustynny lub półpustynny.
Spis treści |
Geografia
Region obejmuje zachodnie obszary Wyżyny Lessowej, ograniczone od zachodu szeroką doliną rzeki Huang He. Na zachód od rzeki ciągnie się równolegle do niej pasmo gór Helan Shan, a dalej pustynna równina.
Panuje klimat umiarkowany kontynentalny - ciepły i suchy. Średnie temperatury: styczeń: - 10 °C, lipiec: 23 °C. Roczna suma opadów ok. 100 mm (opady głównie w porze letniej). Często występują burze piaskowe.
Demografia
Ningxia jest pierwotną siedzibą ludu Hui, który językowo nie różni się od ludu Han (głównej grupy ludności Chin) ale od wieków wyznaje islam, który został przyjęty w wyniku kontaktów z muzułmańskimi kupcami.
Pod względem etnicznym ludność jest mieszana. Składa się z Hui, stanowiących prawdopodobnie około 50% ludności, oraz Chińczyków i nielicznych Mongołów.
Gospodarka
Region ten jest jednym z najuboższych obszarów Chin (zajmuje przedostatnie miejsce przed Tybetem pod względem wytwarzanego PKB). Podstawą gospodarki jest rolnictwo. Stosunkowo dobre warunki dla rolnictwa stwarza osłonięcie rejonów nawadnianych od suchych wiatrów północno-zachodnich przez góry Helan Shan. Uprawia się m.in.: ryż, pszenicę, proso, kukurydzę a z roślin przemysłowych: bawełnę, len zwyczajny, sezam, buraki cukrowe. Duże znaczenie ma także hodowla koni, wielbłądów, owiec. Występują tu takie kopaliny jak: ropa naftowa, rudy żelaza, srebro, fosforyty, kaolin, węgiel kamienny. Istnieje słabo rozwinięty przemysł włókienniczy, spożywczy, maszynowy, chemiczny i hutniczy.
Do aktywizacji tego zaniedbanego obszaru przyczyniła się budowa linii kolejowej Baotou-Lanzhou w 1958 roku. Z surowców mineralnych duże znaczenie ma eksploatacja soli ze słonego jeziora Jilantai Yanchi. Zbudowana dla wywozu soli linia kolejowa o długości 120 km, łączy je z koleją Baotou-Lanzhou.
Podział administracyjny
Ningxia dzieli się na 5 prefektur miejskich, następnie na 21 powiatów i 229 miast:
| Yinchuan银川市Yínchuān Shì | Xingqing | 兴庆区 | Xīngqìng Qū |
| Jinfeng | 金凤区 | Jīnfèng Qū | |
| Xixia | 西夏区 | Xīxià Qū | |
| Lingwu | 灵武市 | Língwǔ Shì | |
| Yongning | 永宁县 | Yǒngníng Xiàn | |
| Helan | 贺兰县 | Hèlán Xiàn | |
| Shizuishan石嘴山市Shízuǐshān Shì | Dawukou | 大武口区 | Dàwǔkǒu Qū |
| Huinong | 惠农区 | Hùinóng Qū | |
| Pingluo | 平罗县 | Píngluó Xiàn | |
| Wuzhong吴忠市Wúzhōng Shì | Litong | 利通区 | Lìtōng Qū |
| Qingtongxia | 青铜峡市 | Qīngtóngxiá Shì | |
| Yanchi | 盐池县 | Yánchí Xiàn | |
| Tongxin | 同心县 | Tóngxīn Xiàn | |
| Guyuan固原市Gùyuán Shì | Yuanzhou | 原州区 | Yuánzhōu Qū |
| Xiji | 西吉县 | Xījí Xiàn | |
| Longde | 隆德县 | Lóngdé Xiàn | |
| Jingyuan | 泾源县 | Jīngyuán Xiàn | |
| Pengyang | 彭阳县 | Péngyáng Xiàn | |
| Zhongwei中卫市Zhōngwèi Shì | Shapotou | 沙坡头区 | Shāpōtóu Qū |
| Zhongning | 中宁县 | Zhōngníng Xiàn | |
| Haiyuan | 海原县 | Hǎiyuán Xiàn |
Bibliografia
- Andrzej Maryański, Andrzej Halimarski: "Chiny", Wydawnictwo Naukowe PWN, 1980, Warszawa 83-01-00952-7
Linki zewnętrzne
|
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1