Muzeum Aleksandryjskie, Musejon – starożytny naukowy instytut badawczy w hellenistycznym Egipcie Ptolemeuszów, założony przez Ptolemeusza I Sotera (III wiek p.n.e.), rozwinięty przez Ptolemeusza II Filadelfosa przy pomocy starożytnych uczonych: filozofa Demetriusza z Faleronu i fizyka Stratona z Lampsakos. Skupiał około setki badaczy utrzymywanych przez władze (najpierw egipskie, potem rzymskie. Było to centrum placówki stanowiła Biblioteka Aleksandryjska. Do wybitnych osiągnięć zespołu muzeum należały prace Euklidesa, Apoloniusza z Pergi, Archimedesa, Eratostenesa z Cyreny, Hipparcha. W późniejszych wiekach z muzeum związani byli też Ptolemeusz Klaudiusz (astronom) i Galen (medyk). Instytut został zniszczony przez Zenobię, królową Palmyry, przestał ostatecznie istnieć w roku 391 n.e.

Muzeum to stanowiło coś w rodzaju uczelni i ośrodka naukowego jednocześnie. skupiało ponad stu uczonych krajów śródziemnomorskich i zapewniało całkowitą wolność badań naukowych.