Miłek_wiosenny
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
| Miłek wiosenny | ||||||||||||||||||||||
| Systematyka wg Reveala | ||||||||||||||||||||||
| Domena | jądrowce | |||||||||||||||||||||
| Królestwo | rośliny | |||||||||||||||||||||
| Podkrólestwo | naczyniowe | |||||||||||||||||||||
| Nadgromada | nasienne | |||||||||||||||||||||
| Gromada | okrytonasienne | |||||||||||||||||||||
| Klasa | Ranunculopsida | |||||||||||||||||||||
| Rząd | jaskrowce | |||||||||||||||||||||
| Rodzina | jaskrowate | |||||||||||||||||||||
| Rodzaj | miłek | |||||||||||||||||||||
| Gatunek | miłek wiosenny | |||||||||||||||||||||
| Nazwa systematyczna | ||||||||||||||||||||||
| Adonis vernalis L. | ||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||
| Galeria Wikimedia Commons | ||||||||||||||||||||||
Miłek wiosenny (Adonis vernalis L.) - gatunek byliny należący do rodziny jaskrowatych. Występuje w stanie dzikim od środkowej i południowo-wschodniej Europy po Ural. W Polsce na Wyżynie Lubelskiej i w Małopolsce.
Spis treści |
Charakterystyka
PokrójRoślina do 40 cm wysokości.ŁodygaGładka, wyprostowana, u dołu z brązowymi łuskami, słabo rozgałęziająca się.LiścieOdziomkowe i na dolnej części łodygi brunatne, łuskowate i krótkie, pozostałe liście wielokrotnie pierzaste, podzielone na wąskie łatki.KwiatyNa szczycie łodygi wierzchołkowaty kwiat o średnicy 4-7 cm. Działki kielicha miękko owłosione, jajowate. Płatki (w liczbie 10-20) złotożółte, liczne pręciki i słupki. Kwitnie od kwietnia do maja.OwoceDrobne orzeszki o jajowatym kształcie, pomarszczone, owłosione i wyposażone w haczykowaty dzióbek.KorzeńRozgałęziony, silny.Biotop, wymaganiaMurawy kserotermiczne, wrzosowiska, bory sosnowe. Rośnie wyłącznie na podłożu wapiennym lub gipsowym.Roślina trującaCała roślina zawiera toksyczne glikozydy (adonitoksynę, cymarynę, wernadiginę), flawonoidy, saponiny. Mają one podobne działanie, jak toksyny naparstnicy zwyczajnej. Dawka śmiertelna dla konia wynosi 25 g suchej rośliny i kilkakrotnie przewyższa dawkę leczniczą.Ochrona
W Polsce roślina objęta jest ścisłą ochroną gatunkową. W Czerwonej liście roślin i grzybów Polski gatunek uznany za narażony (kategoria zagrożenia V)[1].
Zastosowanie
- Roślina lecznicza
- Surowiec zielarski: kwitnące ziele (Herba Adonidis vernalis) zawiera glikozydy kardenolidowe i flawonoidy (witeksyna, luteolina), w większych ilościach niż u miłka letniego.
- Działanie: zwiększa siłę skurczu mięśnia sercowego a jednocześnie zmniejsza częstotliwość skurczów. Posiada także właściwości moczopędne wynikające ze skojarzonego działania glikozydów i flawonoidów (ułatwiających filtrację w kłębkach nerkowych), co zwiększa ilość wydalanego moczu. Stosowany w lekkich i średnio ciężkich przypadkach zaburzeń czynności serca, również jako składnik preparatów moczopędnych i uspokajających.
- Roślina ozdobna: chętnie sadzona w przydomowych ogródkach.
Przypisy
Bibliografia
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1