Miłek_wiosenny - Encyklopedia

Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Miłek_wiosenny

Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License

Miłek wiosenny
Systematyka wg Reveala
Domenajądrowce
Królestworośliny
Podkrólestwonaczyniowe
Nadgromadanasienne
Gromadaokrytonasienne
KlasaRanunculopsida
Rządjaskrowce
Rodzinajaskrowate
Rodzajmiłek
Gatunekmiłek wiosenny
Nazwa systematyczna
Adonis vernalis L.
Kategoria zagrożenia w Polsce (CzL)
EXEWE[E]V[V]R
Kategoria: zagrożony
Galeria Wikimedia Commons

Miłek wiosenny (Adonis vernalis L.) - gatunek byliny należący do rodziny jaskrowatych. Występuje w stanie dzikim od środkowej i południowo-wschodniej Europy po Ural. W Polsce na Wyżynie Lubelskiej i w Małopolsce.

Spis treści
//

Charakterystyka

PokrójRoślina do 40 cm wysokości.ŁodygaGładka, wyprostowana, u dołu z brązowymi łuskami, słabo rozgałęziająca się.
Pokrój
LiścieOdziomkowe i na dolnej części łodygi brunatne, łuskowate i krótkie, pozostałe liście wielokrotnie pierzaste, podzielone na wąskie łatki.KwiatyNa szczycie łodygi wierzchołkowaty kwiat o średnicy 4-7 cm. Działki kielicha miękko owłosione, jajowate. Płatki (w liczbie 10-20) złotożółte, liczne pręciki i słupki. Kwitnie od kwietnia do maja.OwoceDrobne orzeszki o jajowatym kształcie, pomarszczone, owłosione i wyposażone w haczykowaty dzióbek.KorzeńRozgałęziony, silny.Biotop, wymaganiaMurawy kserotermiczne, wrzosowiska, bory sosnowe. Rośnie wyłącznie na podłożu wapiennym lub gipsowym.Roślina trującaCała roślina zawiera toksyczne glikozydy (adonitoksynę, cymarynę, wernadiginę), flawonoidy, saponiny. Mają one podobne działanie, jak toksyny naparstnicy zwyczajnej. Dawka śmiertelna dla konia wynosi 25 g suchej rośliny i kilkakrotnie przewyższa dawkę leczniczą.
Kwiaty

Ochrona

W Polsce roślina objęta jest ścisłą ochroną gatunkową. W Czerwonej liście roślin i grzybów Polski gatunek uznany za narażony (kategoria zagrożenia V)[1].

Zastosowanie

  • Roślina lecznicza
    • Surowiec zielarski: kwitnące ziele (Herba Adonidis vernalis) zawiera glikozydy kardenolidowe i flawonoidy (witeksyna, luteolina), w większych ilościach niż u miłka letniego.
    • Działanie: zwiększa siłę skurczu mięśnia sercowego a jednocześnie zmniejsza częstotliwość skurczów. Posiada także właściwości moczopędne wynikające ze skojarzonego działania glikozydów i flawonoidów (ułatwiających filtrację w kłębkach nerkowych), co zwiększa ilość wydalanego moczu. Stosowany w lekkich i średnio ciężkich przypadkach zaburzeń czynności serca, również jako składnik preparatów moczopędnych i uspokajających.
  • Roślina ozdobna: chętnie sadzona w przydomowych ogródkach.

Przypisy

  • Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, Kraków, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  • Bibliografia

  • Krejča Jindřich, Macků Jan: Atlas roślin leczniczych. Zakł. Nar. im. Ossolińskich, Warszawa, 1989. ISBN 8304032813.
  • Mowszowicz Jan: Przewodnik do oznaczania roślin trujących i szkodliwych. PWRiL, Warszawa, 1982.
  • Rutkowski Lucjan: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 8301143428.
  • Podbielkowski Zbigniew: Słownik roślin użytkowych. PWRiL, Warszawa, 1989. ISBN 8309002564.