Martynika
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
| Région MartiniqueMartynika | |||||
| |||||
| Język urzędowy | francuski | ||||
| Stolica | Fort-de-France | ||||
| Status terytorium | Departament zamorski | ||||
| Zależne od | Francji | ||||
| Głowa terytorium | prezydent Nicolas Sarkozy | ||||
| Prefekt | Yves Dassonville | ||||
| Szef rządu | Prezydent Martyniki Alfred Marie-Jeanne | ||||
| Powierzchnia • całkowita | 1128 km² | ||||
| Liczba ludności • całkowita (2006) • gęstość zaludnienia | 399 000353,7 osób/km² | ||||
| Rok utworzenia | wydzielenie z Antyli Francuskich1783 | ||||
| Jednostka monetarna | euro (EUR, €) | ||||
| Strefa czasowa | UTC -4 | ||||
| Hymn państwowy | La Marseillaise (Marsylianka) | ||||
| Kod ISO 3166 | MQ/MTQ/474 | ||||
| Domena internetowa | .mq | ||||
| Kod telefoniczny | +596 | ||||
Martynika - departament zamorski Francji[1] , obejmujący karaibską wyspę Martynika, położoną w archipelagu Wysp Zawietrznych w Małych Antylach, między dwoma niezależnymi państwami Dominiką na północy i Saint Lucią na południu.
Spis treści |
Martynika to górzysta wyspa pochodzenia wulkanicznego. Posiada ona kilka wulkanów, z których najbardziej znany, a zarazem najwyższy, to Montagne Pelée (1397 m n.p.m.). Podczas erupcji 8 maja 1902 gorąca chmura wulkaniczna zniszczyła całkowicie nadmorskie miasto Saint-Pierre. Zginęło wówczas 30 tysięcy osób. Ostatni wybuch tego wulkanu miał miejsce w 1929.
Na wyspie panuje klimat podzwrotnikowy gorący ze średnimi temperaturami 24-28°C. Średnie roczne sumy opadów wynoszą od 1250 mm na wybrzeżu po 5000 mm we wnętrzu wyspy.
Na żyznych glebach wulkanicznych rosną bujne lasy równikowe. Ale występują tu również sprowadzone z Europy gatunki drzew. Na wybrzeżach spotyka się roślinność namorzynową.
[ HistoriaWyspa został odkryta przez Krzysztofa Kolumba w 1502 podczas jego czwartej podróży do Ameryki. Pierwsi francuscy osadnicy pojawili się w 1635. Od tego czasu wyspa pozostaje nieomal nieprzerwanie w rękach Francuzów. Francuscy plantatorzy sprowadzali na wyspę niewolników do pracy przy trzcinie cukrowej. Dopiero w 1848 uzyskali oni wolność. Od tej pory tworzą oni swoistą kreolską kulturę wyspy.
W 1946 Martynika uzyskała status departamentu zamorskiego Francji. Na wyspie działają jednak ruchy, które żądają uzyskania niepodległości dla wyspy, ale zyskują one poparcie 2–4% mieszkańców. W referendum z 2003 roku przytłaczajaca część mieszkańców wyspy opowiedzieła się za politycznym i administracyjnym status quo wyspy (departament i region zamorski Francji — DOM i ROM), tylko kilkanaście procent opowiedziało się za szeroką autonomią wewnętrzną na wzór Aruby. Martynika, jako integralna część Francji jest członkiem Unii Europejskiej.
[ Ustrój politycznyMartynika ma jednocześnie status departament i regionu administracji Francji, co oznacza, że ma swoich bezpośrednich przedstawicieli we francuskim Zgromadzeniu Narodowym wybieranych bezpośrednio w wyborach. Na czele wyspy stoi prefekt, który zarządza radą generalną. W 2003 pojawił się projekt połączenia administracji regionalnej i departamentalnej, ale został on odrzucony podczas referendum.
Departament Martyniki dzieli się na 34 gminy (fr. commune).
[ SpołeczeństwoMartynika jest gęsto zaludnioną wyspą - na 1 km² przypada 245 mieszkańców. Jest zróżnicowana pod względem etnicznym: mieszkają tu Murzyni, Mulaci, Hindusi, Chińczycy, Kreole i Europejczycy. Większość ludności wyznaje katolicyzm. Językiem urzędowym kraju jest język francuski, ale mieszkańcy wysp posługują się językiem kreolskim.
[ GospodarkaGospodarka wyspy opiera się na dwóch sektorach: rolnictwie i turystyce. Uprawy mają głównie charakter plantacji, produkujących głównie na potrzeby eksportu trzcinę cukrową, banany i kwiaty egzotyczne. Ponadto na potrzeby miejscowej ludności uprawia się bataty i maniok. Pewne znaczenie ma hodowla zwierząt. Za to słabo rozwinięte jest leśnictwo i rybołówstwo.
Martynikański przemysł ogranicza się głównie do przemysłu cukrowniczego, któremu obok produkcji cukru towarzyszy destylacja rumu.
Wyspę najczęściej odwiedzają oczywiście turyści z Francji, a także ze Stanów Zjednoczonych. Z tymi dwoma krajami Martynika ma regularne połączenia lotnicze z portu w Lamentin, koło Fort-de-France.
Głównym partnerem handlowym Martyniki jest Francja.
[ Linki zewnętrzne- Prefektura Martyniki
- Fotografia podróżnicza - Martynika - zdjęcia i informacje
Departamenty zamorskieGwadelupa (971) • Martynika (972) • Gujana Francuska (973) • Reunion (974)
Zbiorowości zamorskieSaint-Pierre i Miquelon (975) • Majotta (985) • Wallis i Futuna (986) • Polinezja Francuska (987) • Saint-Barthélemy • Saint-Martin
Nowa KaledoniaNowa Kaledonia (988)
Terytoria bez stałej ludnościFrancuskie Terytoria Południowe i Antarktyczne (984) • Clipperton
Zobacz też Podział administracyjny Francji
Antigua i Barbuda • Bahamy • Barbados • Belize • Dominika • Dominikana • Grenada • Gwatemala • Haiti • Honduras • Jamajka • Kanada • Kostaryka • Kuba • Meksyk • Nikaragua • Panama • Saint Kitts i Nevis • Saint Lucia • Saint Vincent i Grenadyny • Salwador • Stany Zjednoczone • Trynidad i Tobago
Terytoria autonomiczne i zależne: Anguilla • Antyle Holenderskie¹ • Aruba • Bermudy • Brytyjskie Wyspy Dziewicze • Grenlandia • Gwadelupa • Kajmany • Martynika • Montserrat • Navassa • Portoryko • Saint-Barthélemy • Saint-Martin • Saint-Pierre i Miquelon • Turks i Caicos • Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych
¹ 15 grudnia 2008 Antyle Holenderskie przestaną istnieć, a w ich miejsce utworzonych zostanie 5 osobnych terytoriów zależnych Holandii: Bonaire, Curaçao, Saba, Sint Eustatius i Sint Maarten
Austria • Belgia • Bułgaria • Cypr • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Malta • Niemcy • Polska • Portugalia • Rumunia • Słowacja • Słowenia • Szwecja • Węgry • Wielka Brytania • Włochy
Terytoria zależne wchodzące w skład Unii:Gibraltar • Gujana Francuska • Gwadelupa • Martynika • Reunion
Kraje o nieustalonej dacie przystąpienia:Chorwacja • Macedonia • Turcja
Terytoria, które wchodziły w skład Unii:Grenlandia (do 1982) • Saint-Barthélemy (do 2007) • Saint-Martin (do 2007)
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1