Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Lilia bulwkowata
Systematyka wg Reveala
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	okrytonasienne
Klasa	jednoliścienne
Rząd	liliowce
Rodzina	liliowate
Rodzaj	lilia
Gatunek	lilia bulwkowata
Nazwa systematyczna
Lilium bulbiferum
L.
Galeria Wikimedia Commons

Lilia bulwkowata (Lilium bulbiferum L.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny liliowatych. W Polsce w stanie naturalnym jest bardzo rzadka, rośnie na nielicznych stanowiskach na Podhalu i Orawie oraz w Sudetach. W Tatrach jej występowanie odkryto późno, bo dopiero w 1918 r. została opisana przez botaników, Górale znali ją oczywiście od dawna. Status gatunku w polskiej florze: kenofit.

Spis treści 1 Charakterystyka 2 Zmienność 3 Ochrona 4 Zastosowanie 5 Ciekawostki 6 Źródła

//

Charakterystyka

Łodyga Pojedyncza, gruba i sztywna łodyga wyrasta w dobrych warunkach nawet do 100 cm wysokości, w stanie naturalnym zwykle nie przekracza 50 cm. Jest gęsto obrośnięta liśćmi, nakrapiana i owłosiona dołem.Liście Wyrastają skrętolegle na łodydze. Mają lancetowaty kształt, są całobrzegie, bezogonkowe, 3-7 nerwowe. Bardzo charakterystyczną cechą jest wyrastanie w kątach tych liści bulwek – rozmnóżek, za pomocą których lilia może się rozmnażać wegetatywnie. Bulwki te dojrzewają we wrześniu, odpadają od rośliny i zimują w ziemi. Na wiosnę wyrastają z nich nowe rośliny. Od tych bulwek pochodzi nazwa rośliny.Kwiaty Na wierzchołku łodygi wyrastają bardzo duże kwiaty o pomarańczowej barwie. Mogą osiągać średnicę 10 cm. Na jednej roślinie może być jeden lub kilka kwiatów tworzących baldach. Każdy kwiat składa się z 6 działek, wewnątrz posiadających ciemniejsze cętki, 6 pręcików i 1 słupek. Zapylane są przez owady. Kwiaty nie pachną, ale zwabiają owady swoim dużym, barwnym kwiatem. Zdarzają się łodygi bezkwiatowe.Część podziemna Wytwarza podziemne cebulki. Jesienią cześć nadziemna obumiera, ale pod ziemią przetrwają jej cebulki, z których na wiosnę wyrastają nowe pędy.Owoc Torebka.Roślina trująca Biotop, wymagania Rośnie na brzegach łąk i pastwisk, miedzach śródpolnych, ugorach, przy drogach i na polanach śródleśnych. W Sudetach występuje głównie w murawach bliźniczkowych i ciepłolubnych. Geofit cebulkowy.

Zmienność

Wyróżnia sie dwa podgatunki:

• Lilium bulbiferum subsp. bulbiferum - podgatunek nominalny, wytwarzający bulwki, rośnie głównie dziko
• Lilium bulbiferum subsp. crocceum - nie wytwarza bulwek, często hodowany w ogródkach

Ochrona

Roślina objęta ochroną gatunkową. Największym zagrożeniem dla tego gatunku jest jej zbieranie przez amatorów pięknych roślin. Posiada jedne z największych kwiatów wśród naszych krajowych, dziko rosnących roślin.

Zastosowanie

Jest uprawiana, jako roślina ozdobna w licznych odmianach. W uprawie, gdzie zapewnione ma optymalne warunki rozwoju osiąga większe rozmiary i piękniejsze kwiaty, niż w warunkach naturalnych. W uprawie nie rozmnaża się jej przez nasiona, lecz wegetatywnie przez cebulki.

Ciekawostki

• Lilia jest jednym z ulubionych motywów sztuki ludowej na Podhalu i Orawie.
• Lilia jest również częstym motywem w heraldyce i harcerstwie.
• Lilie nazywa się czasami smolinosami (przy wąchaniu barwią nos obficie wytwarzanym pyłkiem).

Zobacz też: rośliny tatrzańskie.

Źródła

1.Radwańska-Paryska Zofia. Rośliny tatrzańskie. WSiP, Warszawa, 1988. ISBN 83-02-00872-92.Rutkowski Lucjan. Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-83.Szafer Władysław, Kulczyński Stanisław, Pawłowski Bogumił. Rośliny polskie. PWN, Warszawa, 1953.