Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Konitrut błotny
Konitrut błotny
Systematyka
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	okrytonasienne
Klasa	Rosopsida
Rząd	jasnotowce
Rodzina	trędownikowate
Rodzaj	konitrut
Gatunek	konitrut błotny
Nazwa systematyczna
Gratiola officinalis L.
Galeria Wikimedia Commons

Konitrut błotny (Gratiola officinalis L.), roślina wieloletnia, o wysokości 15 - 30 cm, z rodziny Trędownikowatych (Scrophulariacea).

Spis treści 1 Charakterystka 1.1 Ważniejsze składniki chemiczne: 1.2 Właściwości lecznicze: 1.3 Działanie toksyczne: 2 Bibliografia

//

[ CharakterystkaŁodygaDęta, w górze 4 - kanciasta, w dole obła. Łodyga wzniesiona, naga, pojedyncza lub gałęzista.LiścieLiście na krzyż naprzeciwległe, lancetowate, w górze na brzegu odlegle piłkowane, u nasady wpół obejmujące łodygę; gruczołowato kropkowane. Liście zaostrzone, z 3 nerwami, około 3,5 cm dł. i 1 cm szer.KwiatyKwiaty pojedyncze w kątach liści, białe, jasnoróżowe, czerwonawo nabiegłe, z żółtą rurką, w górze brunatnawą.Korona wargowa, o długiej ruruce; kielich o działkach lancetowatych, ogruczolonych; pręciki 4, w tym 2 zwykłe i 2 pręciki nitkowate, niedorozwinięte (prątniczki). Kwitnie od czerwca do października.OwocTorebka jajowata. Nasiona podłużne, pomarszczone.Biotop, wymaganiaNna wilgotnych łąkach, na bagnach, w rowach, nad brzegami wód stojących lub wolno płynących; lubi glebę nieco wapienną. Rzadko na niżu i w niższych położeniach górskich.

Ważniejsze składniki chemiczne:

Ziele konitrutu (Herba Gratiolae) zawiera glikozydy kardenolidowe: gracjolininę, gracjotoksynę i gracjolinę; acetyloglikozydy: lignozyd, izolignozyd; saponiny trójterpenowe; także gorycz, olejek eteryczny, żywicę, flawonoidy: apigeninę, kosmosyinę, saponaretynę, witeksynę.

Właściwości lecznicze:

W medycynie ludowej znajduje zastosowanie jako środek przy chorobach skóry i hemoroidach.

Działanie toksyczne:

W dawkach trujących konitrut wywołuje, poza silną biegunką, wysypki i wykwity skórne. Glikozyd gracjolina działa hemolitycznie, tj. rozpuszcza czerwone krwinki, wywołuje ostre zapalenie śluzówki żołądka i jelit u koni. Zwierzęta na pastwisku zwykle omijają konitrut z powodu jego gorzkiego smaku. Zatrucia u zwierząt występują tylko wtedy, gdy roślina ta występuje w sianie. Najbardziej wrażliwe na zatrucie konitrutem są konie, stąd jego polska nazwa.

[ Bibliografia

1. J. Mowszowicz, Rośliny trujące, wyd. 2, Warszawa 1990.