Koniczyna_łąkowa - Encyklopedia

Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Koniczyna_łąkowa

Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License

Koniczyna łąkowa
Trifolium pratense
Systematyka wg Reveala
Domenajądrowce
Królestworośliny
Podkrólestwonaczyniowe
Nadgromadanasienne
Gromadaokrytonasienne
KlasaRosopsida
Rządbobowce
Rodzinabobowate
Rodzajkoniczyna
Nazwa systematyczna
Trifolium pratense L.
Galeria Wikimedia Commons

Koniczyna łąkowa (koniczyna czerwona) (Trifolium pratense L.) - gatunek rośliny wieloletniej z rodziny bobowatych. Występuje w całej Europie, w środkowej Azji oraz północnej Afryce. Została naturalizowana i jest uprawiana także w Australii i obydwu Amerykach. W Polsce jest rośliną pospolitą.

Spis treści
//

Charakterystyka [1][2][3]

ŁodygaPodnosząca się lub wzniesiona o długości dochodzącej do 50 cm. Jest przylegająco owłosiona i cząsto czerwono nabiegła.Liście3-listkowe, jajowate lub eliptyczne, całobrzegie listki, przeważnie plamiaste. U nasady liści występują owłosione i szydłowato zakończone, błoniaste przylistki, często zrośnięte z ogonkiem liściowym.KwiatyMotylkowe, jasnopurpurowe, pachnące, w główkach kulistych lub jajowatych, znajdujących się przeważnie po 2 na jednej łodydze. W 10-nerwowej i owłosionej z zewnątrz rurce kielicha występuje pierścień włosków. Do powstanie owocu niezbędne jest zapylenie krzyżowe. Dokonać go mogą tylko owady o długim aparacie gębowym, głównie trzmiele. Roślina miododajna. Inne owady nie mogąc dostać się do nektaru przez gardziel korony i długą jej rurke często wygryzają z boku korony otwór i wypijają nektar nie dokonując zapylenia. Kwitnie od maja do września. Po przekwitnięciu okwiat zsycha się.
Kwiatostan koniczyny łąkowej
KorzeńMa palowy korzeń sięgający nawet do 1,5 m w głąb. W powierzchniowej warstwie gleby tworzy on liczne i długie rozgałezienia.Biotop, wymaganiaŁąki kośne, przydroża, pola, jasne lasy, na żyznych glebach, miejsca trawiaste. Hemikryptofit. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Molinio-Arrhenatheretalia [4]OwocNieduży, zawierający jedno tylko nasiono strąk. Nasiona rozsiewane przez wiatr.

Zmienność

Tworzy mieszańce z koniczyną pogiętą. [3]

Zastosowanie

Przypisy

  • Gayówna D., Śliwińska Ewa: Rośliny łąk. PZWS, Warszawa, 1960.
  • 2,0 2,1 Mowszowicz Jakub: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. WSiP, Warszawa, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
  • 3,0 3,1 Rutkowski Lucjan: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  • Matuszkiewicz Władysław: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  • Linki zewnętrzne