Jaropełk I, Jaropołk, ros., ukr. Ярополк Святославич (ur. ok. 956 zm. 11 czerwca 978) - kniaź Rusi Kijowskiej (972-978), syn Światosława I z dynastii Rurykowiczów, starszy brat Włodzimierza I Wielkiego.

Światosław I, wyjeżdżając na wojnę z Bizancjum w 970 roku, powierzył Jaropełkowi sprawowanie władzy w Kijowie. Po tym, jak resztki armii Jaropełka wróciły z wojny pod dowództwem Swenelda w 972 roku, przynosząc wieści o śmierci Światosława w bitwie z Pieczyngami, Jaropełk został władcą Rusi Kijowskiej.

Jaropełk w czasie sprawowania władzy utrzymywał kontakty dyplomatyczne z cesarzem rzymskim, królem niemieckim Ottonem II. Przypuszcza się, że zamierzał przyjąć lub przyjął chrzest. Pozostawał w konflikcie ze swoimi braćmi Olegiem (księciem Drewlan) i Włodzimierzem (w tym czasie księciem nowogrodzkim). Jaropełk zajął stolicę Olega, Owrucz. W bitwie o stolicę Oleg zginął. Wkrótce po tym nowogrodzkie wojska Włodzimierza zajęły Kijów, a Jaropełk ukrył sie w warownym grodzie Rodnia. Jednak najemnicy Włodzimierza odnaleźli go tam i zamordowali. Według "Powieści minionych lat" śmierć księcia Jaropełka datuje się na rok 980. Według dzieła "Śmierć i pochwała księcia Jaropełka" autorstwa Mnicha Jakuba - na 11 czerwca 978. Tę datę uznaje się obecnie za bardziej prawdopodobną[potrzebne źródło].

Według relacji, obecnie kwestionowanych przez literaturę historyczną, wdowa po Jaropełku została nałożnicą Włodzimierza i wkrótce urodziła syna Świętopełka. Świętopełk, oficjalnie uważany za syna Włodzimierza, sam uważał się za syna Jaropełka a Włodzimierza za uzurpatora.