Język_walijski
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
| Cymraeg | |
| Obszar | Walia, Anglia, Argentyna, Stany Zjednoczone i inne |
| Liczba mówiących | 610 tysięcy |
| Ranking | (poza pierwszą 100.) |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki indoeuropejskie*Języki celtyckie**Języki brytańskie (p-celtyckie)***Język walijski |
| Pismo | łaciński |
| Status oficjalny | |
| Język urzędowy | Walia (Wielka Brytania) |
| Regulowany przez | ? |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | cy |
| ISO 639-2 | wel/cym |
| SIL | WLS |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata | |
Język walijski - język z grupy brytańskiej (p-celtyckiej) języków celtyckich, którym posługuje się ponad 500 tys. mieszkańców Walii (Wielka Brytania). W regionie tym ma on status języka urzędowego. Można wyodrębnić cztery główne dialekty: wenedocjański, powyski, domecki i gwencki. Najstarsze zabytki literackie pochodzą z VI w.
Blisko spokrewnione z nim są języki: bretoński i kornijski. Ciekawostką jest, że litera "w" służy do zapisu samogłoski.
Posiada 23 spółgłoski, z których osobliwe jest występowanie dwóch wersji r i l: dzwięcznej i bezdźwięcznej (zapisywane odpowiednio l, ll, r i rh). Samogłosek jest 12, dzielą się one na krótkie i długie. Występują również dyftongi.
Rzeczowniki dzielą się przez rodzaje (męski i żeński) i liczby. Brak odmiany przez przypadki. Posiada dość nietypowe reguły ortograficzne.
To jest tylko zalążek artykułu związanego z językami. Jeśli potrafisz, rozbuduj go.
goidelskie:irlandzki • manx • shelta • staroirlandzki † • szkocki gaelicki
brytańskie:bretoński • brytyjski † • kornijski • kumbryjski † • walijski
pozostałe:celtyberyjski † • galatyjski † • galijski † • lepontyjski † • piktyjski †
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1