Język_kipczacki
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
Język kipczacki, zwany inaczej kumańskim, połanieckim – jest językiem plemion tureckich w XI w. zamieszkujących stepy Azji Środkowej i Europy Wschodniej. Język kipczacki dał początek kipczackiej grupie języków tureckich. Dawniej był on językiem urzędowym Chanatu kipczackiego. Spisany został w księdze Codex Cumanicus. Do XVII wieku używany był przez Ormian polskich. Dziś jednej z jego odmian używają sporadycznie nieliczni Karaimi.
[ Zabytki j. kipczackiego w Polsce- Prawa Ormiańskie, przez Zygmunta I nadane w Piotrkowie roku 1519 - Biblioteka zakładu im. Ossolińskich we Wrocławiu, Nr 1916/II
- Kontrakty ślubne z m. Zamościa, 1675 i później - Główne Archiwum Akt Dawnych, Warszawa BOZ XII 9/1, BOZ XII 9/6
- Zbiór kazań wartabeda Antoniego - Instytut Historii PAN, Warszawa, Nr 6
- Księga postanowień stanisławowskiego sądu ormiańskiego (kipczackie komentarze na marginesach ksiąg w j. polskim) - Biblioteka Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, Wrocław, Nr 1359/II
- Modlitewnik z kalendarzem ormiańskim (w jj. ormiańskim i kipczackim) - Biblioteka Muzeum Narodowego Czartoryskich w Krakowie, Nr 2412
- Psałterz lwowski - Biblioteka Muzeum Narodowego w Krakowie, Nr 3546/III
- Kalendarz ormiański na 500 lat - Biblioteka Jagiellońska, Kraków Nr 3342
- Księga postanowień lwowskiego ormiańskiego sądu duchownego, 1625 - 1630 - Zbiory prywatne Z. Abrahamowicza, Kraków
- Harkawiec Aleksander Kypczakskoje pismiennoje nasljedie, Deszt-i-Kipczak, Ałmaty, 2002
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1