Harmonika_(muzyka)
Harmonika - jeden z podstawowych elementów dzieła muzycznego; dotyczy współbrzmienia dźwięków i ich połączeń uporządkowanych według określonych reguł. Rozróżnia się harmonię klasyczną oraz harmonię jazzową.
Ze względu na rozwój historyczny muzyki wyróżniamy:
Harmonikę modalną (do XVI w.) - opierała się ona na ośmiu skalach kościelnych, charakteryzowała się specyficznym brzmieniem, odmiennym od harmoniki w późniejszych okresach.Harmonikę funkcyjną dur-moll (od XV do początku XX w.) - opiera się na dwóch skalach: durowej i molowej; na wszystkich stopniach tych skal budowane są akordy; główne to tonika, subdominanta i dominanta, poboczne na pozostałych stopniach (II, III, VI, VII). Między akordami istnieją ściśle określone stosunki.Harmonikę atonalną (XX w.) - używa ona systemów atonalnych, głównie dodekafonii.Harmonikę sonorystyczną (XX/XXI w.) - wszystkie współbrzmienia i akordy wykorzystywane są na równych prawach; traktowane są dowolnie jako plamy dźwiękowe, dominują dysonanse, w tym współbrzmienia o najbardziej skupionym układzie dźwięków, tzw. klastery.Zobacz też:
Parse error: syntax error, unexpected '}' in
/home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line
1