Goryczuszka_orzęsiona
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
| Goryczuszka orzęsiona | |
| Systematyka wg Reveala | |
| Domena | jądrowce |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Nadgromada | nasienne |
| Gromada | okrytonasienne |
| Klasa | Rosopsida |
| Rząd | goryczkowce |
| Rodzina | goryczkowate |
| Rodzaj | goryczuszka |
| Gatunek | goryczuszka orzęsiona |
| Nazwa systematyczna | |
| Gentianella ciliata (L.) Borkh | |
| Synonimy | |
| Gentiana ciliataL. | |
| Galeria Wikimedia Commons | |
Goryczuszka orzęsiona, goryczka orzęsiona (Gentianella ciliata (L.) Borkh - roślina dwuletnia lub trwała należąca do rodziny goryczkowatych. Występuje w południowej i środkowej Europie. Pospolita jest w Sudetach i Karpatach, występuje także na pogórzu. Status gatunku w florze Polski: gatunek rodzimy.
Spis treści |
Charakterystyka
Łodyga Cienka, wzniesiona, lub dźwigająca się. Dorasta do 7-30 cm. Zazwyczaj jest pojedyncza, wyjątkowo tylko rozgałęzia się.Liście Lancetowate, ustawione parami, gładkie i ostro zakończone. Są całobrzegie i nieco lśniące.Kwiaty Kolor kwiatów może być różny (od niebieskich do białych), zależnie od środowiska. Kwiat lub kilka kwiatów na szczycie łodygi, płatki korony charakterystycznie postrzępione na brzegu (przypominają rzęski) i stąd pochodzi gatunkowa nazwa rośliny. Kielich o dzwonkowatorurkowatym kształcie, znacznie dłuższy od wolnej części płatków, złożony z czterech zrosłych działek zakończonych ostrymi ząbkami. Słupek pojedynczy z okrągławym znamieniem, otoczony przez 4 pręciki o czerwonych pylnikach. Roślina miododajna, podłużne miodniki występują głeboko wewnątrz korony, u jej nasady. Kwitnie od lipca do września, zapylana jest przez motyle i błonkówki.Owoc Torebka na długiej szypułce, po dojrzeniu pękająca na dwie części.Korzenie Wytwarza kłącze z cienkimi, nitkowatymi rozłogami.Biotop, wymagania Występuje na suchych murawach, na brzegu lasów i zarośli, na łąkach, wyłącznie na podłożu wapiennym. Jej pionowy zasięg wynosi ok. 1800 m n.p.m, głównie jednak rośnie w reglu dolnym i górnym. Hemikryptofit. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Festuco-Brometea.Ochrona
W Polsce i Słowacji jest gatunkiem chronionym.
Zastosowanie
- Roślina ozdobna : uprawiana na rabatach i w ogródkach skalnych.
Ciekawostki
- Kwiaty zamykają się na noc, oraz w czasie deszczu i dużego spadku temperatury.
Zobacz też: rośliny tatrzańskie.
Bibliografia
1.Matuszkiewicz Władysław: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2006. ISBN 8301144394.2.Mirek Zbigniew, Pięknoś-Mirkowa Halina: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. MULTICO Oficyna Wyd., Warszawa, 2003. ISBN 8370733859.3.Radwańska-Paryska Zofia: Rośliny tatrzańskie. WSiP, Warszawa, 1988. ISBN 8309002564.4.Szafer Władysław, Kulczyński Stanisław: Rośliny polskie. PWN, Warszawa, 1953.Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1