Glin
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
| |||||||||||||||||||||||||
| Nazwa, symbol, l.a.* | Glin, Al, 13 | ||||||||||||||||||||||||
| Własności metaliczne | metal grup głównych | ||||||||||||||||||||||||
| Grupa, okres, blok | 13 (IIIA), 3, p | ||||||||||||||||||||||||
| Gęstość, twardość | 2700 kg/m3, 2,75 | ||||||||||||||||||||||||
| Kolor | srebrzystobiały | ||||||||||||||||||||||||
| Masa atomowa | 26,981538 u | ||||||||||||||||||||||||
| Promień atomowy (obl.) | 125 (118) pm | ||||||||||||||||||||||||
| Promień kowalencyjny | 118 pm | ||||||||||||||||||||||||
| Promień van der Waalsa | bd | ||||||||||||||||||||||||
| Konfiguracja elektronowa | [Ne]3s23p1 | ||||||||||||||||||||||||
| e- na poziom energetyczny | 2, 8, 3 | ||||||||||||||||||||||||
| Stopień utlenienia | 3 | ||||||||||||||||||||||||
| Własności kwasowe tlenków | amfoteryczne | ||||||||||||||||||||||||
| Struktura krystaliczna | regularny ścienniecentrowana | ||||||||||||||||||||||||
| Stan skupienia | stały | ||||||||||||||||||||||||
| Temperatura topnienia | 933,47 K(660,32 °C) | ||||||||||||||||||||||||
| Temperatura wrzenia | 2792 K(2519°C) | ||||||||||||||||||||||||
| Objętość molowa | 10,00×10-6 m3/mol | ||||||||||||||||||||||||
| Ciepło parowania | 293,4 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| Ciepło topnienia | 10,79 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| Ciśnienie pary nasyconej | 2,42×10-6 Pa | ||||||||||||||||||||||||
| Prędkość dźwięku | 5100 m/s (933 K) | ||||||||||||||||||||||||
| Elektroujemność | 1,61 (Pauling)1,47 (Allred) | ||||||||||||||||||||||||
| Ciepło właściwe | 900 J/(kg*K) | ||||||||||||||||||||||||
| Przewodność właściwa | 37,7×106 S/m | ||||||||||||||||||||||||
| Przewodność cieplna | 237 W/(m*K) | ||||||||||||||||||||||||
| I Potencjał jonizacyjny | 577,5 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| II Potencjał jonizacyjny | 1816,7 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| III Potencjał jonizacyjny | 2744,8 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| IV Potencjał jonizacyjny | 11577 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| V Potencjał jonizacyjny | 14842 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| VI Potencjał jonizacyjny | 18379 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| VII Potencjał jonizacyjny | 23326 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| VIII Potencjał jonizacyjny | 27465 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| IX Potencjał jonizacyjny | 31853 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| X Potencjał jonizacyjny | 38473 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| *Wyjaśnienie skrótów:l.a.=liczba atomowawyst.=występowanie w przyrodzie,o.p.r.=okres połowicznego rozpadu,s.r.=sposób rozpadu,e.r.=energia rozpadu,p.r.=produkt rozpadu,w.e.=wychwyt elektronu | |||||||||||||||||||||||||
Glin (Al, łac. aluminium) to pierwiastek chemiczny, metal z bloku p układu okresowego.
Jedynym izotopem stabilnym jest 27Al.
Glin jest trzecim, najpowszechniej występującym pierwiastkiem na powierzchni Ziemi. Od niego wywodzi się dawna nazwa pierwszej warstwy globu - SiAl.
Sole i tlenki glinu znane były od zarania dziejów. Uwodniony, mieszany siarczan tego pierwiastka, nazywany alum był używany jako środek antyseptyczny przez starożytnych Greków. Istnienie tego pierwiastka i nazwę zasugerował Louis-Bernard Guyton de Morveau w 1761 r. W 1807 podobną sugustię wyraził sir Humphry Davy, który zaproponował współczesną nazwę. Istnieją kontrowersje na temat tego kto pierwszy wyodrębnił ten pierwiastek w stanie czystym. Wg jednych źródeł był to Friedrich Wöhler w 1827 r. wg innych Hans Christian Ørsted w 1825 r.
Spis treści |
Właściwości chemiczne
Glin występuje na +3 stopniu utlenienia, bardzo rzadko również na +1 i +2. W stanie czystym powoli utlenia się na powietrzu, ulegając pasywacji.
Podgrzewany reaguje z tlenem obecnym w powietrzu tworząc tlenek. Glin łatwo rozpuszcza się w mocnych zasadach, takich jak NaOH lub KOH) wypierając wodór i przechodząc w tetrahydroksyglinian:
2Al + 2NaOH + 6H2O → 2Na[Al(OH)4] + 3H2↑.W kwasie solnym i w rozcieńczonym kwasie siarkowym roztwarza się wypierając wodór, natomiast reakcja ze stężonym kwasem siarkowym i rozcieńczonym kwasem azotowym przebiega inaczej - wydziela się odpowiednio dwutlenek siarki i dwutlenek azotu. W stężonym kwasie azotowym glin ulega pasywacji.
Zastosowanie
Ze względu na swoje właściwości, takie jak mała gęstość i odporność na korozję, stopy glinu z miedzią i molibdenem zwane duraluminium znalazły wiele zastosowań i są używane do wyrobu szerokiej grupy produktów - od puszek do napojów do części statków kosmicznych. Czysty, krystaliczny glin jest kruchy i łamliwy.
Sproszkowany glin używany jest także w hutnictwie do otrzymywania metali z ich tlenków w procesie aluminotermii. Użyta w tym procesie mieszanina glinu oraz tlenków metali jest znana pod nazwą termit. Używany do produkowania materiałów wybuchowych w wojsku oraz w modelarstwie rakietowym.
Stosowany jest również w przemyśle spożywczym, jako barwnik metaliczny pozyskiwany z boksytów. Używany jest przy srebrnych dekoracjach ciast i tortów. Parlament Europejski uznał, że dodawanie aluminium powinno być zakazane.
Związki
Najważniejsze związki glinu to tlenek glinu i amfoteryczny wodorotlenek glinu. Glin tworzy też wodorek, a tetrahydroglinian litu LiAlH4 jest powszechnie stosowanym w chemii organicznej silnym środkiem redukującym. Duże znaczenie przemysłowe mają też aluminoksany, a zwłaszcza MAO (metylowy aluminoksan), z którego produkuje się sita molekularne, oraz powszechnie wykorzystuje jako stałe podłoże dla wielu katalizatorów. Glina i kaolin powszechnie wykorzystywane przy produkcji ceramiki to złożone mieszaniny glino-krzemianów...
Zobacz też związki glinu.
Znaczenie biologiczne
Glin dla zwierząt w nadmiarze może być rakotwórczy. Podejrzewa się, iż powoduje chorobę Alzheimera u ludzi. Z tych powodów gotowanie kwaśnych potraw w garnkach z aluminium jest niewskazane, ponieważ kwas wzmaga rozpuszczalność glinu. Codziennie w pożywieniu, między innymi w warzywach i herbacie, przyjmujemy około 12 mg glinu.
Wodorowęglan glinu Al(HCO3)3, ortofosforan glinu AlPO4, oraz krzemian glinu Al2(SiO3)3, są stosowane jako leki przy nadkwasocie.
Właściwości fizyczne
Czyste aluminium odbija około 99% widzialnego światła i około 95% podczerwieni.
(Ac) aktyn · (Am) ameryk · (Sb) antymon · (Ar) argon · (As) arsen · (At) astat · (N) azot · (Ba) bar · (Bk) berkel · (Be) beryl · (Bi) bizmut · (Bh) bohr · (B) bor · (Br) brom · (Ce) cer · (Cs) cez · (Cl) chlor · (Cr) chrom · (Sn) cyna · (Zn) cynk · (Zr) cyrkon · (Ds) darmsztadt · (Db) dubn · (Dy) dysproz · (Es) einstein · (Er) erb · (Eu) europ · (Fm) ferm · (F) fluor · (P) fosfor · (Fr) frans · (Gd) gadolin · (Ga) gal · (Ge) german · (Al) glin · (Hf) hafn · (Hs) has · (He) hel · (Ho) holm · (In) ind · (Ir) iryd · (Yb) iterb · (Y) itr · (I) jod · (Cd) kadm · (Cf) kaliforn · (Cm) kiur · (Co) kobalt · (Kr) krypton · (Si) krzem · (Xe) ksenon · (La) lantan · (Li) lit · (Lr) lorens · (Lu) lutet · (Mg) magnez · (Mn) mangan · (Mt) meitner · (Md) mendelew · (Cu) miedź · (Mo) molibden · (Nd) neodym · (Ne) neon · (Np) neptun · (Ni) nikiel · (Nb) niob · (No) nobel · (Pb) ołów · (Os) osm · (Pd) pallad · (Pt) platyna · (Pu) pluton · (Po) polon · (K) potas · (Pr) prazeodym · (Pm) promet · (Pa) protaktyn · (Ra) rad · (Rn) radon · (Re) ren · (Rh) rod · (Rg) roentgen · (Hg) rtęć · (Rb) rubid · (Ru) ruten · (Rf) rutherford · (Sm) samar · (Sg) seaborg · (Se) selen · (S) siarka · (Sc) skand · (Na) sód · (Ag) srebro · (Sr) stront · (Tl) tal · (Ta) tantal · (Tc) technet · (Te) tellur · (Tb) terb · (O) tlen · (Th) tor · (Tm) tul · (Ti) tytan · (Uub) ununbium · (Uuh) ununhexium · (Uuo) ununoctium · (Uup) ununpentium · (Uuq) ununquadium · (Uus) ununseptium · (Uut) ununtrium · (U) uran · (V) wanad · (Ca) wapń · (C) węgiel · (H) wodór · (W) wolfram · (Au) złoto · (Fe) żelazo