Fosfor
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
| |||||||||||||||||||||||||
| Nazwa, symbol, l.a.* | Fosfor, P, 15 | ||||||||||||||||||||||||
| Własności metaliczne | niemetal | ||||||||||||||||||||||||
| Grupa, okres, blok | 15 (VA), 3, p | ||||||||||||||||||||||||
| Gęstość, twardość | 1823 kg/m3, bd | ||||||||||||||||||||||||
| Kolor | biały fosforyzujący | ||||||||||||||||||||||||
| Masa atomowa | 30,973761 u | ||||||||||||||||||||||||
| Promień atomowy (obl.) | 100 (98) pm | ||||||||||||||||||||||||
| Promień kowalencyjny | 106 pm | ||||||||||||||||||||||||
| Promień van der Waalsa | 180 pm | ||||||||||||||||||||||||
| Konfiguracja elektronowa | [Ne]3s23p3 | ||||||||||||||||||||||||
| e- na poziom energetyczny | 2, 8, 5 | ||||||||||||||||||||||||
| Stopień utlenienia | ±3, 5, 4 | ||||||||||||||||||||||||
| Własności kwasowe tlenków | średnio kwaśne | ||||||||||||||||||||||||
| Struktura krystaliczna | jednoskośna | ||||||||||||||||||||||||
| Stan skupienia | stały | ||||||||||||||||||||||||
| Temperatura topnienia | 317,3 K(44,15°C) | ||||||||||||||||||||||||
| Temperatura wrzenia | 550 K(277°C) | ||||||||||||||||||||||||
| Objętość molowa | 17,02×10-6 m³/mol | ||||||||||||||||||||||||
| Ciepło parowania | 12,129 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| Ciepło topnienia | 0,657 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| Ciśnienie pary nasyconej | 20,8 Pa (294 K) | ||||||||||||||||||||||||
| Prędkość dźwięku | bd | ||||||||||||||||||||||||
| Elektroujemność | 2,19 (Pauling)2,06 (Allred) | ||||||||||||||||||||||||
| Ciepło właściwe | 769 J/(kg*K) | ||||||||||||||||||||||||
| Przewodność właściwa | 1,0×10-9 S/m | ||||||||||||||||||||||||
| Przewodność cieplna | 0,235 W/(m*K) | ||||||||||||||||||||||||
| I Potencjał jonizacyjny | 1011,8 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| II Potencjał jonizacyjny | 1907 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| III Potencjał jonizacyjny | 2914,1 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| IV Potencjał jonizacyjny | 4963,6 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| V Potencjał jonizacyjny | 6273,9 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
| *Wyjaśnienie skrótów:l.a.=liczba atomowawyst.=występowanie w przyrodzie,o.p.r.=okres połowicznego rozpadu,s.r.=sposób rozpadu,e.r.=energia rozpadu,p.r.=produkt rozpadu | |||||||||||||||||||||||||
Fosfor (P, łac. phosphorus – "niosący światło") to pierwiastek chemiczny, niemetal. Po raz pierwszy wyodrębnił go Hennig Brand w 1669 r.
Jedynym izotopem stabilnym fosforu jest 31P.
Fosfor jest niezbędny do życia. Wchodzi w skład kwasów nukleinowych oraz wielu związków przekazujących energię na poziomie molekularnym, takich jak ATP. W organizmach zwierzęcych fosfor jest składnikiem kości i kwasów nukleinowych. Należy do grupy makroelementów. W wodzie i alkoholu jest on prawie nierozpuszczalny, nieco rozpuszcza się w eterze, łatwo – w trójchlorku fosforu, chlorku siarki i siarczku węgla. Z ostatniego z wymienionych rozpuszczalników fosfor wydziela się po odparowaniu w postaci kryształów układu regularnego o połysku diamentowym.
Fosfor występuje w czterech odmianach alotropowych, jako: fosfor biały, fosfor czerwony, fosfor fioletowy oraz fosfor czarny.
Spis treści |
Przy zwykłym ciśnieniu fosfor biały topi się w 44°C, a wrze w 277°C przechodząc w pary o składzie P4. Ponieważ bardzo łatwo ulega samozapłonowi, przechowuje się go zawsze pod wodą. Jest trudny do ugaszenia, ponieważ w wysokich temperaturach reaguje z wodą, która go dodatkowo rozprasza.
Ma tendencję do przechodzenia w inne, bardziej trwałe odmiany, do których należy fosfor czerwony. Jego cząsteczka składa się z 4 atomów. W temperaturze pokojowej ulega powolnemu utlenianiu, emitując światło (chemiluminescencja). Był stosowany jako składnik farb, które nanoszono na wskazówki zegarków (świeciły światłem widocznym w ciemności).
Jest skrajnie łatwopalny. Z tego powodu dawniej produkowano z niego zapałki. Były to jednak zapałki bardzo niebezpieczne, ponieważ zapalały się po potarciu o każdą szorstką powierzchnię, a ponadto były trujące. Obecnie jedynie szorstka powierzchnia pudełek, służących do pocierania zapałek, zawiera nieco czerwonego fosforu, zmieszanego z tłuczonym szkłem i dwutlenkiem manganu. Wskutek ogrzania, wywołanego potarciem zapałki o tę powierzchnię, fosfor się zapala i płomień przenosi się na główkę zapałki. Jest silnie trujący; dla człowieka o wadze 60 kg śmiertelna dawka wynosi 100 mg.
Fosfor biały stosowany jest jako broń zapalająca i trutka na szczury.
[ Fosfor czerwonyInaczej zwany fosforem bezpostaciowym; mieszanina fosforu białego i fioletowego. Otrzymuje się go przez prażenie fosforu białego w atmosferze azotu i temperaturze 250°C z użyciem jodu jako katalizatora.
Jest nietoksyczny, mniej reaktywny od fosforu białego. Zapala się powyżej 400°C, jego ugaszenie również jest bardzo trudne, ponieważ pali się nawet przy ograniczonym dostępie tlenu.
Jest używany jako jeden ze składników draski na pudełkach od zapałek.
Zobacz: zapałki
[ Fosfor fioletowyPowstaje w wyniku ogrzewania fosforu czerwonego w próżni w temperaturze 800 K. Nierozpuszczalny w żadnej substancji. Odmiana mało aktywna chemicznie.
[ Fosfor czarnyNajtrwalsza odmiana fosforu. Otrzymywany przez ogrzewanie fosforu białego bez dostępu tlenu w temp. 490 K i pod ciśnieniem 12.000 atm. Ma on barwę szarą, połysk metaliczny, przewodzi prąd elektryczny. Właściwości fosforu fioletowego i czarnego są słabo poznane.
[ ZastosowanieTlenki fosforu używane są jako reduktory (P4O6) lub substancje wysuszające (P4O10). Kwas ortofosforowy (H3PO4) jest dodatkiem do napojów gazowanych typu cola. Związki tego pierwiastka wykorzystywane są również w przemyśle chemicznym jako katalizatory. Fosforan(V) sodu stosuje się do proszków do prania, okazało się, że coraz powszechniejsze używanie detergentów powoduje zwiększanie stężenia związków fosforu w wodach rzek i jezior, zwłaszcza w Polsce, gdzie nie wszystkie ścieki są oczyszczane. Wynikiem tego jest eutrofizacja wód.
[ Występowanie w przyrodzieWażne minerały fosforu to apatyt i fosforyty. Fosfor tworzy szereg kwasów, z czego najważniejszym jest kwas ortofosforowy(V) H3PO4. Związki fosforu są stosowane jako nawozy sztuczne.
Związki fosforu
Zobacz też: Fosforescencja.
(Ac) aktyn · (Am) ameryk · (Sb) antymon · (Ar) argon · (As) arsen · (At) astat · (N) azot · (Ba) bar · (Bk) berkel · (Be) beryl · (Bi) bizmut · (Bh) bohr · (B) bor · (Br) brom · (Ce) cer · (Cs) cez · (Cl) chlor · (Cr) chrom · (Sn) cyna · (Zn) cynk · (Zr) cyrkon · (Ds) darmsztadt · (Db) dubn · (Dy) dysproz · (Es) einstein · (Er) erb · (Eu) europ · (Fm) ferm · (F) fluor · (P) fosfor · (Fr) frans · (Gd) gadolin · (Ga) gal · (Ge) german · (Al) glin · (Hf) hafn · (Hs) has · (He) hel · (Ho) holm · (In) ind · (Ir) iryd · (Yb) iterb · (Y) itr · (I) jod · (Cd) kadm · (Cf) kaliforn · (Cm) kiur · (Co) kobalt · (Kr) krypton · (Si) krzem · (Xe) ksenon · (La) lantan · (Li) lit · (Lr) lorens · (Lu) lutet · (Mg) magnez · (Mn) mangan · (Mt) meitner · (Md) mendelew · (Cu) miedź · (Mo) molibden · (Nd) neodym · (Ne) neon · (Np) neptun · (Ni) nikiel · (Nb) niob · (No) nobel · (Pb) ołów · (Os) osm · (Pd) pallad · (Pt) platyna · (Pu) pluton · (Po) polon · (K) potas · (Pr) prazeodym · (Pm) promet · (Pa) protaktyn · (Ra) rad · (Rn) radon · (Re) ren · (Rh) rod · (Rg) roentgen · (Hg) rtęć · (Rb) rubid · (Ru) ruten · (Rf) rutherford · (Sm) samar · (Sg) seaborg · (Se) selen · (S) siarka · (Sc) skand · (Na) sód · (Ag) srebro · (Sr) stront · (Tl) tal · (Ta) tantal · (Tc) technet · (Te) tellur · (Tb) terb · (O) tlen · (Th) tor · (Tm) tul · (Ti) tytan · (Uub) ununbium · (Uuh) ununhexium · (Uuo) ununoctium · (Uup) ununpentium · (Uuq) ununquadium · (Uus) ununseptium · (Uut) ununtrium · (U) uran · (V) wanad · (Ca) wapń · (C) węgiel · (H) wodór · (W) wolfram · (Au) złoto · (Fe) żelazo
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1