Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Dziewanna wielkokwiatowa
Dziewanna wielkokwiatowa
Systematyka
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	okrytonasienne
Podgromada	Magnoliophytina
Klasa	Rosopsida
Podklasa	jasnotowe
Nadrząd	Lamianae
Rząd	jasnotowce
Rodzina	trędownikowate
Rodzaj	dziewanna
Gatunek	dziewannawielkokwiatowa
Nazwa systematyczna
Verbascum thapsiforme
Galeria Wikimedia Commons

Dziewanna wielkokwiatowa (Verbascum densiflorum, syn.: Verbascum thapsiforme) - rodzina trędownikowate (Scrophuliaceae) jest wysoką, okazałą rośliną dwuletnią. W pierwszym roku wytwarzającą jedynie rozetę liści przyziemnych, w drugim natomiast wysoką - często powyżej 2 m. - łodygę zwieńczoną kłosowatym kwiatostanem złożonym ze sporych, żółtych kwiatów. Liście łodygowe ma eliptyczne, pokryte gęstym kutnerem, owoc tej rośliny to torebka zawierająca bardzo drobne i liczne nasiona.

• Występowanie: W Polsce pospolita i można ją spotkać na terenie całego kraju, głównie na glebach piaszczystych; na obrzeżach lasów, przydrożach i wzdłuż nasypów kolejowych.
• Surowiec: płatki kwiatowe.
• Zawartość: śluz, saponiny, garbniki i sole mineralne.
• Działanie i zastosowanie: słabe moczopędne i przeciwskurczowe, poważne wykrztuśne; zewnętrznie okłady ze świeżych płatków lub napary z suszonych stosuje się do nasiadówek przy hemoroidach oraz jako okłady na trudno gojące się rany i owrzodzenia.

To jest tylko zalążek artykułu związanego z botaniką. Jeśli potrafisz, rozbuduj go.

Wszystkie części tej rośliny [wszystkich gatunków - A.J.S.] mają własność rozmiękczającą, łagodzącą i ból uśmierzającą. Liście i kwiaty pogniecione używają się do okładania członków stłuczonych i obrzękłości ze zsiadłą krwią (siniaków - A.J.S.) połączonej. Kwiaty nalane gorzałką dają dobry balsam na rany; w nalaniu jak herbata używają się na kaszel i chrypkę; w biegunkach i dysenteryach (...) jako środek łagodnie drażniący, rozpuszczający i poty poruszający. Robiąc herbatę dziewannową do wewnętrznego zażycia, należy ją przecedzić przez gęste płótno, i tym sposobem oddzielić drobne włoski kwiatowe, które ustawicznem drażnieniem gardzieli zrządzają mocniejszy kaszel. Dwie części na wagę kwiatu nalane trzema częściami oliwy i postawione na czas pewien w miernem cieple, dają olejek (Oleum infusum Verbasci) mający własności rozmiękczające i ból uśmierzające, wysuszone zaś na proch niszczą dzikie mięso w ranach. (Józef Gerald -Wyżycki, XIX wiek) Z całej tej rośliny kwiaty są najużyteczniejsze, mają nieco lepkości i miły zapach, używane jak herbata, łagodzą ostrość katarową na płuca spadłą, a zatem poznane są na kaszle suche, poruszają bowiem i rozrzedzają flegmę, ostudzają niejako płuca, przez co odejście flegmy łatwiejsze czynią, mocz pędzą i boleści przy jego odchodzeniu znacznie zaspokajają; tęgo w wodzie gotowane służą (...) na uśmierzanie w kiszkach boleści i zatkany stolec rozwalniają. Tamują krwie plucie i krwawe dyssenterye (...) Liście (...) niemiłego smaku (...) gorzkawego i ściskającego, mają moc rozmiękczania i ropienia, mogą być na papkę z mlekiem gotowane i na zbierające się wrzody przykładane. (J. Dziarkowski, XIX wiek)