Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Dyftong, dwugłoska (gr. δίφθογγος diphthongos - "dwubrzmiący") – pojedyncza samogłoska (na ogół długa) o zmiennym przebiegu artykulacji, co sprawia, że ucho ludzkie słyszy dwa dźwięki, mimo że są one zespolone niejako w jeden i mają właściwości pojedynczej samogłoski.

Najczęściej występują dyftongi /AI/, /EI/, /OI/, /UI/, /AU/, /EU/.

W języku polskim przykładami występowania dyftongów są wyrazy: maj = m/AI/, hydraulik = hydr/AU/lik, automat = /AU/tomat, Europa = /EU/ropa i wiele innych, pochodzących z języka greckiego i łaciny.

Dyftong /AI/ występuje np. w niemieckim wyrazie leider (wym. laj-der), gdzie jest oznaczony dwiema literami ei; dyftong /EI/ słychać w angielskim gray itd.

Dyftongi stanowiąc połączenie dwóch dźwięków samogłoskowych są z natury rzeczy niestabilne i zdradzają tendencje do przekształcania się w pojedyczne samogłoski. Proces taki nazywa się monoftongizacją.

Spis treści 1 Angielski 2 Czeski 3 Fiński 4 Holenderski 5 Niemiecki 6 Zobacz też

//

[ Angielski

W języku angielskim (Received Pronunciation) wyróżnia się 8 dyftongów, które dzieli sie na dwie grupy (patrz tabelka):

Podział angielskich dyftongów

CENTRING			ENDING
kończące się na "ə" (szwa)			kończące się na "ɪ"			kończące się na "ʊ"
/ɪə/jak w beard	/eə/jak w air	/ʊə/jak w tour	/eɪ/jak w pain	/aɪ/jak w I, time	/ɔɪ/jak w join	/əʊ/jak w home	/aʊ/jak w house

Dyftong, to dźwięk składający się z ruchu, "ślizgu" od jednej samogłoski do innej. Pierwsza samogłoska jest:

• dłuższa (trwa ok 3/4 całego dyftongu)
• mocniejsza
• głośniejsza

Nazwy grup związane są z samogłoską, która kończy dyftong:

• CENTRING (center - środek)- ruch w tych dyftongach jest skierowany do ə (szwa), która jest w centrum diagramu głosek.
• ENDING (end - koniec) - dyftongi te kończą się na ɪ lub ʊ

W rzeczywistości produkując dyftong, podczas "ślizgu" - startując z pierwszej samogłoski - nigdy nie powinno się dotrzeć do dźwięku drugiej samogłoski. W przeciwnym razie dyftong ten brzmi nienaturalnie i staje się dwiema, oddzielnymi samogłoskami.

Istnieje tendencja do zmiany dyftongów na długie samogłoski - np. /ʊə/ → /ɔ:/ ( tour: /tʊə/ → /tɔ:(r)/ czy nawet /tʊr/).

[ Czeski

W języku czeskim istnieją trzy dyftongi:

• /aʊ̯/ jak w auto (niemal wyłącznie w słowach obcego pochodzenia)
• /eʊ̯/ jak w euro (tylko w słowach obcego pochodzenia)
• /oʊ̯/ jak w koule

Grupy samogłosek ia, ie, ii, io oraz iu w obcych słowach nie są uznawane jako dyftongi, wymawiane są jak [ɪja, ɪjɛ, ɪjɪ, ɪjo, ɪju] czyli z /j/ pomiędzy samogłoskami.

[ Fiński

W języku fińskim występują następujące dyftongi

• /ai/ jak w laiva
• /ei/ jak w keinu
• /oi/ jak w poika
• /ui/ jak w uida
• /yi/ jak w lyijy
• /æi/ jak w äiti
• /øi/ jak w öisin
• /au/ jak w lauha
• /eu/ jak w leuto
• /iu/ jak w viulu
• /ou/ jak w koulu
• /ey/ jak w leyhyä
• /iy/ jak w siistiytyä
• /æy/ jak w täysi
• /øy/ jak w löytää
• /ie/ jak w kieli
• /uo/ jak w suo
• /yø/ jak w yö

[ Holenderski

Dyftongi języka holenderskiego to:

• /ɛi/ jak w eikel, ijs
• /ʌu/ jak w koude
• /œʏ/ jak w huis

[ Niemiecki

Dyftongi języka niemieckiego to:

• /aɪ/ jak w "sein"
• /aʊ/ jak w "Haus"
• /ɔʏ/ jak w "Eule"

[ Zobacz też

• Międzynarodowy alfabet fonetyczny
• dyftongizacja
• monoftong