Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Doględa wielka
Systematyka wg Reveala
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	okrytonasienne
Klasa	Rosopsida
Rząd	astrowce
Rodzina	astrowate
Rodzaj	grindelia
Gatunek	doględa wielka
Nazwa systematyczna
Grindelia camporum
Greene, 1894
Synonimy
Grindelia robusta Nutt.
Galeria Wikimedia Commons

Doględa wielka, grindelia (Grindelia camporum Greene) -gatunek byliny z rodziny astrowatych , pochodzącą z zachodniej części Ameryki Północnej. W Polsce bywa niekiedy uprawiana.

Spis treści 1 Charakterystyka 2 Surowiec 3 Podstawowe związki czynne 4 Działanie 5 Działania niepożądane 6 Zastosowanie 7 Przetwory 8 Źródła

//

Charakterystyka

Roślina osiąga wysokość 1m. Liście ma mięsiste, naprzemianległe, obejmujące u nasady łodygę, podłużniesercowate, na brzegu grubo piłkowane. Kwiaty żółte, zebrane w koszyczki na szczytach rozgałęzień pędów. Łodygi, liście, a zwłaszcza okrywy koszyczków pokryte są lepką, mlecznobiałą żywicą.

Surowiec

Do celów leczniczych zbiera się na plantacjach w lipcu lub sierpniu rozkwitające wierzchołki pędów, długości do 25 cm i suszy w suszarniach naturalnych w miejscach zacienionych i przewiewnych. Surowcem leczniczym jest ziele doględy - Herba Grindeliae. Doględę można z powodzeniem uprawiać w ogrodach przydomowych i na działkach. Surowiec nie jest w Polsce wprowadzony do obrotu, a małe ilości, uzyskiwane z plantacji, są przeznaczone do produkcji specyfików.

Podstawowe związki czynne

Ziele doględy zawiera około 20% substancji żywicowych, z których izolowano kwasy dwuterpenowe, jak kwas grindeliowy, hydroksygrindeliowy, 6-oksygrindeliowy i 7,8-epoksygrindeliowy oraz ich estry z wyższymi alkoholami. Doględa zawiera też sok mleczny. W zielu znaleziono około 0,29% olejku eterycznego, a w nim borneol i inne terpeny, ponadto do 0,7% flawonoidów, około 4% garbników, saponin, fitosterol grindelol, związki goryczowe, cukry redukujące i sole mineralne.

Działanie

Wyciągi alkoholowe z ziela doględy, w których znajdują się aktywne żywice, olejek eteryczny i saponiny jako główne ciała czynne, wywierają działania rozkurczowe na mięśnie gładkie oskrzeli, a także z przewodu pokarmowego. Podane doustnie przywracają prawidłowe napięcie mięśni gładkich oskrzeli. Zmniejszają także lepkość zalegającego śluzu, przywracają normalne ruchy nabłonka rzęskowego, ułatwiają odkrztuszanie i oczyszczenie dróg oddechowych. Jednocześnie niszczą drobnoustroje wywołujące nieżyty gardła i oskrzeli. Działanie rozkurczowe na przewód pokarmowy powoduje ustąpienie bólów brzucha. Inne własności lecznicze ziela doględy, jak działanie moczopędne i uspokajające, są zbyt słabe i nie mają znaczenia praktycznego. Wyciągi alkoholowe stosowane na skórę działają przeciwbakteryjnie, przeciwzapalnie i przeciwalergicznie.

Działania niepożądane

Duże doustne dawki wyciągu alkoholowego z ziela doględy wywołują stan narkotyczny, obniżenie ciśnienia krwi, zwolnienie oddechu oraz podrażnienie nerek i dróg moczowych.

Zastosowanie

Przetwory z ziela doględy są stosowane doustnie w zapaleniu gardła, krtani, tchawicy i oskrzeli, zwłaszcza u osób starszych i dzieci z utrudnionym odkrztuszaniem i zalegającym śluzem w górnych drogach oddechowych, pomocniczo w rozedmie i pylicy płuc, a także w uciążliwym kaszlu gruźlików. Wyciąg alkoholowy z ziela doględy wchodzi w skład kropli Astmin i Kelastmin o działaniu przeciwastmatycznym, produkowanych przez Herbapol.

Zewnętrznie wyciąg alkoholowy z doględy stosuje się w chorobach skórnych, zwłaszcza na tle alergicznym, np. wywołanych dotknięciem liści ruty czy pierwiosnka lub innych roślin powodujących objawy uczuleniowe u osób wrażliwych.

W swoim macierzystym kraju - w Ameryce Północnej - doględa jest stosowana jako lek pomocniczy w białaczce oraz przewlekłym gośćcu stawowym i mięśniowym.

Przetwory

• Nalewka z doględy: 100g wysuszonego i rozdrobnionego ziela doględy zalać 500ml alkoholu 70-procentowego (otrzymanego przez zmieszanie równych ilości alkoholu 45-procentowego i 95-procentowego) i pozostawić w zamkniętym naczyniu na 14 dni, często mieszając. Następnie przecedzić i wycisnąć. Pić do 40 kropli do 1/2 łyżeczki w kieliszku wody 2-4 razy dziennie po jedzeniu w nieżycie gardła, oskrzeli, w krztuścu, przewlekłej astmie, a także bólach brzucha spowodowanych skurczem jelit. Nie przekraczać dziennej dawki 10g.

Źródła

• Rośliny lecznicze A. Ożarowski i W. Jaroniewski ISBN 83-202-0472-0