D-dur
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
D-dur - majorowa skala muzyczna, której toniką jest d. Jej dźwięki to: d, e, fis, g, a, h, cis. Równoległą tonacją molową/minorową jest h-moll.
Znane dzieła w tonacji D-dur:
- Ludwig van Beethoven - II Symfonia, II Koncert fortepianowy, Missa Solemnis, Koncert skrzypcowy, trio fortepianowe Geistertrio, sonata fortepianowa nr 15 Pastoralna
- Johannes Brahms - II Symfonia, Koncert skrzypcowy
- Piotr Czajkowski - Koncert skrzypcowy
- Wolfgang Amadeusz Mozart - Symfonia Praska
- Sergiusz Prokofiew - Symfonia Klasyczna
Zobacz też
W czerwonym pierścieniu znajdują się nazwy tonacji durowych, w zielonym - molowych. Teoretycznie istniejące ale nie stosowane w praktyce tonacje enharmoniczne zapisane są drobną czcionką. W zewnętrznym szarym pierścieniu pokazane są odpowiadające danej gamie znaki przykluczowe.
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1