Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Chrzest – praktykowane w wielu religiach rytualne polanie wodą lub zanurzenie w wodzie, oznaczające na ogół duchową odnowę bądź przemianę.

Spis treści 1 Etymologia i znaczenie słowa chrzest 2 Chrzest w Kościele Katolickim 3 Chrzest w Kościołach Protestanckich 4 Chrzest w poszczególnych denominacjach 5 Odczynianie chrztu 6 Podobne obrzędy 7 Zobacz też 8 Linki zewnętrzne

//

[ Etymologia i znaczenie słowa chrzest

Pochodzenie polskiego słowa chrzest oraz pokrewnych słów w innych językach słowiańskich np. křest w czeskim czy Крещение w rosyjskim nie jest całkiem jasne. Wywodzi się je w ostatecznym rachunku od imienia Chrystusa (łac. Christus, greckie Khristos – od khrein – namaszczać). Słowo chrzest nie jest więc przekładem greckiego i nowotestamentowego wyrazu baptidzo, które znaczy dosłownie "zanurzenie".

[ Chrzest w Kościele Katolickim

Chrzest święty to w katolicyzmie sakrament inicjacji i ponownych narodzin. Przyjęcie chrztu oznacza, że człowiek staje się chrześcijaninem i może przyjmować inne sakramenty. Obrzęd udzielany jest przez polanie głowy wodą i wypowiedzenie słów: Ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego (formuła Trójcy Świętej jest uważana za niezbędny warunek chrztu). W przypadku zagrożenia życia wystarczy, aby uczyniła to jakakolwiek osoba, nawet niewierząca, ale zwykle chrzest jest udzielany przez księdza podczas niedzielnej mszy i obejmuje także wyznanie wiary przez obecnych, namaszczenie głowy katechumena krzyżmem świętym, włożenie białej szaty, wręczenie zapalonej świecy ojcu lub ojcu chrzestnemu i inne obrzędy. Tradycyjnie z obrzędem chrztu wiąże się nadanie imienia. Kościół chrzci dzieci, jeżeli rodzice zobowiązują się wychowywać je w wierze katolickiej (jeżeli będzie to niemożliwe ten obowiązek spada na rodziców chrzestnych). Zwyczajnym szafarzem chrztu jest kapłan lub diakon, nadzwyczajnym szafarzem chrztu jest każdy człowiek mający pragnienie udzielenia chrztu drugiej osobie w imię Trójcy Świętej. Materią tego sakramentu jest woda, a formą słowa: N. ja Ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.

Biblia (zarówno Stary i Nowy Testament) nie zawiera nakazu chrztu niemowląt czy dzieci. Obrzęd ten został określony w III w n.e. Według Nowego Testamentu, Jezus Chrystus podjął decyzję o chrzcie sam w wieku około 30 lat (wówczas mężczyźni stawali się pełnoletni mając lat 27). Część innych kościołów chrześcijańskich dokonuje wyłącznie chrztu osób pełnoletnich.

Chrzczeniu dzieci (a zwłaszcza niemowląt) sprzeciwia się wiele grup wyznaniowych (Własnowiercy np. uważają go wręcz za niezgodny z prawem).

[ Chrzest w Kościołach Protestanckich

W wyznaniach protestanckich poglądy na istotę chrztu są podzielone, jednak zazwyczaj przyjmowane jest symboliczne znaczenie obrzędu. Częstą praktyką jest chrzest sprawowany przez zanurzenie w wodzie. W większości tradycyjnych kościołów (ewangelickich) praktykowany jest chrzest dzieci, podczas gdy kościoły ewangelikalne (m.in. Adwentyści, Baptyści, Zielonoświątkowcy, Wolni Chrześcijanie, niektórzy Kalwiniści) oraz inne wyznania (np. Bracia Polscy, Świadkowie Jehowy) chrzczą przez całkowite zanurzenie w wodzie jedynie wiernych w wieku świadomym, którzy dokonali w pełni świadomej deklaracji przyjęcia wiary. Swą wiarę w zanurzenie, jako właściwy sposób chrztu opierają na 6 rozdziale Listu do Rzymian Apostoła Pawła, który mówi o chrzcie zanurzającym, zaś kwestię wieku na 28 rozdziale Ewangelii Mateusza, gdzie Jezus Chrystus kazał najpierw nauczać, potem chrzcić.

[ Chrzest w poszczególnych denominacjachDenominacjaSposóbChrzest dzieciKonieczność do zbawieniaFormuła

Katolicyzm	Zazwyczaj przez polanie	Tak	Tak	Trynitarna
Prawosławie	Przez trzykrotne zanurzenie (inne formy – tylko w uzasadnionych przypadkach)	Tak	Tak	Trynitarna
Staroobrzędowcy	Tylko przez trzykrotne zanurzenie	Tak	Tak	Trynitarna
Anglikanizm	Przez polanie (rzadko zanurzenie)	Tak	Nie	Trynitarna
Luteranizm	Przez pokropienie, polanie lub zanurzenie	Tak	Tak	Trynitarna
Prezbiteriańscy kalwiniści	Przez pokropienie, polanie lub zanurzenie	Tak	Nie	Trynitarna
Kongregacjonalni kalwiniści	Przez pokropienie, polanie lub zanurzenie (Reformowani Baptyści: tylko przez zanurzenie)	Tak (Reformowani Baptyści: nie)	Nie	Trynitarna
Metodyzm	Przez pokropienie, polanie lub zanurzenie	Tak	Nie	Trynitarna
Baptyzm	Tylko przez zanurzenie	Nie	Nie	Trynitarna
Kościoły Chrystusowe	Tylko przez zanurzenie	Nie	Tak	Trynitarna
Pentakostalizm	Tylko przez zanurzenie. Zielonoświątkowcy wierzą ponadto w oddzielny Chrzest Duchem Świętym	Nie	Nie	Trynitarna
Pentakostalizm Jedności Bóstwa	Tylko przez zanurzenie. Zielonoświątkowcy wierzą ponadto w oddzielny Chrzest Duchem Świętym	Nie	Tak	„W Imię Jezusa”
Adwentyzm	Tylko przez zanurzenie	Nie	Nie	Trynitarna
Kwakrzy	Nie praktykują chrztu wodnego, jedynie Chrzest Duchem Świętym	–	–	–
Armia Zbawienia	Obecnie nie praktykują chrztu. Wierzą w jego wartość jedynie w czasach Chrystusa	–	–	–
Badacze Pisma Świętego	Tylko przez zanurzenie	Nie	Tak	„W imię Ojca i Syna, i ducha świętego”
Świadkowie Jehowy	Tylko przez zanurzenie	Nie	Tak	Brak
Chrystadelfianie	Tylko przez zanurzenie	Nie	Tak	„w Imię Jezusa”
Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich	Tylko przez zanurzenie przez osobę posiadającą upoważnienie kapłańskie	Nie	Tak	„W Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”
Społeczność Chrystusa	Tylko przez zanurzenie przez osobę posiadającą upoważnienie kapłańskie	Nie	Tak	Trynitarna

[ Odczynianie chrztu

Według doktryny katolickiej i części pozostałych wyznań chrześcijańskich, chrzest jako ich sakrament inicjujący jest nieodwołalny i nieodwracalny. Jednak w wielu kulturach i systemach wyznaniowych (szczególnie etnicznych wierzeń pierwotnych) dotrwały nawet do współczesnych czasów obrzędy odczyniające chrzest. Jednym z najstarszych — potwierdzanych przez źródła[potrzebne źródło] — był obrzęd przeprowadzany przez średniowiecznych Prusów, polegający na ponownym obmyciu osoby wodą przez pogańskiego kapłana i wygłoszeniu stosownej formuły z rodzaju: "Niechaj wiara w Boga, którego nie wyznajesz, odeszła razem z tą wodą, a wraz z nim chrześcijańskie imię... Nadaję Ci (lub zwracam) pogańskie imię ..."[potrzebne źródło] Współcześnie osoby oficjalnie dokonujące wystąpienia ze wspólnoty katolickiej coraz częściej dokonują również (mniej lub bardziej udokumentowanych historycznie) obrzędów mających zneutralizować chrzest i jego konsekwencje (dość popularne w kręgach rodzimowierców).

[ Podobne obrzędy

Wiara w oczyszczająca moc wody występowała u większości etnicznych kultur pierwotnych (u Słowian np. w trakcie obrzędów Kupalnocnych). Obrzędy inicjacyjne związane z wodą są znane również w innych religiach: w pradawnym kulcie wody, w niektórych wyznaniach żydowskich (esseńczycy, zwolennicy Jana Chrzciciela), u mandenajczyków, w azteckim kulcie bogini Chalchihuitlicue, wśród wyznawców starożytnej bogini Kybele, a także w buddyzmie. Do chrztu nawiązują też różne formy uroczystości świeckich, często o charakterze zabawy (chrzest statku, chrzest równikowy)

[ Zobacz też

• Rodzice chrzestni
• Chrzest Polski
• Inicjacja
• Katechumenat
• Obrzęd chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych

[ Linki zewnętrzne

• Dokumenty Episkopatu Polski w sprawie chrztu
• "Mikvah - Chrzest wodny" - traktat Braci Polskich
• Mar 16, 15-16, Ef 4,5, Mat 28,19, Rz 6, 3-5 - chrzest w Biblii.