Chlorofil - Encyklopedia

Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Chlorofil

Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License

Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji.Zajrzyj na stronę dyskusji, by dowiedzieć się odnośnie jakich informacji pojawiły się wątpliwości.Wstawiając szablon, dodaj informację o tej stronie na Wikipedia:Strony wymagające weryfikacji.
Maksima absorpcyjne chlorofili na tle widma światła białego
Struktura chemiczna chlorofilu z zaznaczonymi różnicami w budowie odmiany a, b i d

Chlorofil - barwnik obecny w roślinach zielonych, algach (glonach) i bakteriach fotosyntetycznych (w tym: sinice), którego zadaniem jest generowanie pod wpływem światła widzialnego wolnych elektronów, które są następnie spożytkowywane w dalszych etapach fotosyntezy. Zielony kolor chlorofilu spowodowany jest bardzo niską absorpcją w "zielonej" części spektrum światła Barwniki fotosyntetyczne to, oprócz chlorofili, również karotenoidy i fikobiliny. Stosunki ilościowe chlorofili w roslinach zależą między innymi od warunków siedliskowych: rośliny cieniolubne mają więcej chlorofilu b, światłolubne — chlorofilu a.

W zalezności od rodzaju podstwników układu porfirynowego wyróżniania się następujące typy chlorofilu:

  • chlorofil a - występuje powszechnie w roślinach i sinicach,
  • chlorofil b - rośliny wyższe, zielenice, eugleny,
  • chlorofil c - (nie zawiera fitolu) różne glony
  • chlorofil d - sinice.

U bakterii fotosyntetyzujących występują barwniki zbliżone budową do chlorofilów zwane bakteriochlorofilami.

Dwa wyszczególnione, chlorofil a: C55H72O5N4Mg — niebieskozielony, chlorofil b: C55H70O6N4Mg — żółtozielony, stanowią przeważającą większość masy wszystkich barwników w organie fotosyntetyzującym.

Chlorofil to chemicznie kompleks jonu magnezowego i pochodnej porfiryny, z przyłączonym długim "ogonem" fitolu. W chloroplastach, chlorofil wchodzi w skład wiekszych kompleksów barwnikowo-białkowych (tak zwanych fotosystemów oraz układów antenowych).

Kompleks porfirynowo-magnezowy jest światłoczuły i po zaabsorbowaniu kwantu światła ulega wzbudzeniu. "Wybity" w ten sposób Elektron jest następnie przechwytywany przez kolejne pośredników zlokalizowane w obrębie fotosystemów a następnie na kolejne przekaźniki w obrębie błony tylakoidów. Transport elektronów w błonach tylakoidów jest konieczny do wytworzenia NADPH (tzw. "siły redukcyjnej") oraz gradientu protonowego w poprzek błony, niezbędnego do produkcji ATP przez chloroplastową syntazę ATP.

Chlorofile są dobrze rozpuszczalne w rozpuszczalnikach organicznych (aceton itp.) i tłuszczach, a praktycznie nierozpuszczalne w wodzie. Chlorofile w roztworach wykazują silną fluorescencję. Fluorescencja chlorofili in vivo zależy od stanu funkcjonalnego układu fotosyntetycznego, i jest wykorzystywana do pomiarów parametrów wydajności fotosyntezy (metoda PAM, ang. Pulse Amplitude Modulated chlorophyll fluorescence).

Źródła:

Zobacz też: przegląd zagadnień z zakresu biologii