Chlorek_żelaza(II)
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
| Chlorek żelaza(II) | |
| Ogólne informacje | |
| Nazwa systematyczna | chlorek żelaza(II) |
| Wzór sumaryczny | FeCl2 |
| Masa molowa | 126,75 g/mol |
| Wygląd | szarawo ciemnożółte kryształy |
| Identyfikacja | |
| Numer CAS | 7758-94-3 |
| Właściwości | |
| Gęstość i stan skupienia | 3,16 g/cm3 ; ciało stałe |
| Rozpuszczalność w wodzie | 64,4 g/100 cm3 (10°C) |
| Temperatura topnienia | 677°C (950,15 K) |
| Temperatura wrzenia | 1 012°C (1 285,15 K) |
| Budowa | |
| Układ krystalograficzny | jednoskośny |
| Niebezpieczeństwa | |
| Klasyfikacja UE | Treść oznaczeń:C - silnie żrącyXn - szkodliwy |
| Numer RTECS | NO5400000 |
| Podobne związki | |
| Inne aniony | chlorek kobaltu(II)chlorek magnezuchlorek miedzi(II) |
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotycząwarunków standardowych (25°C, 1000 hPa) | |
Chlorek żelaza (II) - (dawniej chlorek żelazawy, FeCl2) nieorganiczny związek chemiczny, sól żelaza (II) i chlorowodoru.
Bezwodny chlorek żelaza jest białą substancją krystaliczną topiącą się w temperaturze 677°C. Pod wpływem wilgoci szybko przechodzi w formę uwodnioną FeCl2x4H2O, która ma intensywnie żółty kolor.
Chlorek żelaza (II) otrzymuje się w wyniku działania na metaliczne żelazo gazowym chlorowodorem:
Fe + 2 HCl → FeCl2 + H2W warunkach laboratoryjnych, aby uzyskać bezwodny chlorek żelaza (II) reakcję tę prowadzi się w metanolu z użyciem stężonego kwasu solnego, w wyniku czego powstaje [Fe(MeOH)6]Cl2, który w temperaturze 160°C rozkłada się do FeCl2.
Roztwór wodny chlorku żelaza (II) jest kwaśny i żrący. Stosuje się go do trawienia płytek drukowanych w elektronice. W chemii metaloorganicznej, związek ten jest głównym źródłem żelaza (II). Stosuje się go np. do otrzymywania ferrocenu.
Spis treści |
Chlorek żelaza (II) - (nazwa międzynarodowa Ferrous chloride) (ATC: B 03 AA 050) jest lekiem stosowanym w celu uzupełnienia niedoboru żelaza. Hydrolizujące sole, zawierające jony żelaza Fe2+ wchłaniane są łatwo z przewodu pokarmowego i stają się substratem do produkcji hemoglobiny i mioglobiny.
Wskazania
- leczenie niedokrwistości z niedoboru żelaza
- zapobieganie niedoborom żelaza u wcześniaków, noworodków z ciąż mnogich oraz u dzieci, których matki w okresie ciąży chorowały na niedokrwistość z niedoboru żelaza.
Przeciwwskazania i działania niepożądane
Przeciwwskazania:
- nadwrażliwość na lek lub składniki preparatu
- hemochromatoza
- hemosyderoza
- niedokrwistość hemolityczna
- niedokrwistość aplastyczna
- niedokrwistość syderoachrestyczna
- marskość wątroby
- talasemia
- stany zapalne błony śluzowej przewodu pokarmowego
- nie stosować łącznie z poniższymi lekami:
- nie stosować łącznie z poniższymi pokarmami:
- mleko i jego przetwory
- jajka
Działanie niepożądane
Dawkowanie
Ściśle według wskazań lekarza!
Lek występuje w kroplach, podaje się go więc zmieszany z sokiem lub wodą, ewentualnie z posiłkiem (przy zaburzeniach żołądkowo-jelitowych), aczkolwiek przyjmowanie na czczo zwiększa wchłanianie żelaza (podobnie działa witamina C). Najlepiej pić przez słomkę, aby uniknąć przebarwienia zębów. Lek stosuje się przez 2-3 miesiące, aby uzupełnić tkankowe niedobory żelaza.W trakcie leczenia występuje czarne zabarwienie stolca.
Dostępne preparaty
- Hemofer (w postaci kropli doustnych). Hemofer w postaci tabletek zawiera siarczan żelaza.
Przeczytaj też zastrzeżenia dotyczące pojęć medycznych na Wikipedii!Wikiprojekt: Nauki medyczne • Portal: Nauki medyczne
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1