Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Bylica estragon
Bylica estragon
Systematyka wg Reveala
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	okrytonasienne
Klasa	Rosopsida
Rząd	astrowce
Rodzina	astrowate
Rodzaj	bylica
Gatunek	bylica estragon
Nazwa systematyczna
Artemisia dracunculus
Galeria Wikimedia Commons

Bylica estragon, estragon, bylica głupich, draganek (Artemisia dracunculus L.) - gatunek rośliny przyprawowej należący do rodziny astrowatych. Dziko występuje w Azji, południowo-wschodniej Europie i Ameryce Północnej. W Polsce roślina uprawna, czasami dziczeje- jest kenofitem i efemerofitem.

Charakterystyka

PokrójKształtem i wysokością zbliżona do bylicy piołun, lecz słabiej rozkrzewiona.ŁodygaProsta, na wpół zdrewniała, wysokość do 150 cm.LiścieLancetowate lub równowąskie, zaostrzone, całobrzegie, lekko zwisające.KwiatyKoszyczki osadzone wzdłuż gałązek szczytowych, nieco mniejsze niż u bylicy piołun, zebrane w luźne wiechy. Kwitnie od lipca do października.Biotop, wymaganiaSpotykana czasem w stanie dzikim przy drogach, budynkach, na rumowiskach. Lubi stanowiska nasłonecznione, gleby próchniczne i wilgotne.

Zastosowanie

• Sztuka kulinarna
  • Estragon używany jest do zaprawiania octów ziołowych i musztardy.
  • Używa się go do kiszenia ogórków i kapusty.
  • Świeże ziele można dodawać do sałatek oraz zup.
  • Poprawia smak niesłonych potraw, z tego względu jest stosowany w diecie bezsolnej.
  • Estragonu nie należy gotować.
• Roślina lecznicza - najczęściej stanowi składnik mieszanek ziołowych.
  • Surowiec zielarski: ziele estragonu (Herba Dracunculi), w jego skład wchodzą olejki eteryczne do 0,8% (m.in. estragol, felandren), flawonoidy, fitosterole, garbniki, związek goryczowy.
  • Działanie: ziele działa żółciopędnie, lekko moczopędnie, przeciwzapalnie i przeciwskurczowo, wzmaga wydzielanie soków trawiennych. Stosuje się go przy kuracjach wzmacniających, przy braku apetytu lub też przy zaburzeniach żołądkowych.
  • Zbiór i suszenie: ziele zbiera się następnego roku. Należy ściąć pędy długości 20-30 cm przed kwitnieniem (kolejne zbiory w miarę odrastania pędów) i suszyć związane w niewielkie pęczki.
• Roślina uprawna - w Polsce nadaje się do uprawy w ogródku. Uprawiana i dziczejąca w zachodniej i środkowej Europie.
  • Sposób uprawy: najłatwiej rozmnażać go przez podział starszych roślin wykopanych w tym celu w kwietniu lub maju. Każda oddzielona sadzonka powinna mieć pęd z korzeniami. Nie wymaga specjalnej pielęgnacji, wystarczy odchwaszczać i podlewać.