Barwinek_pospolity
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
| Barwinek pospolity | |
| Systematyka wg Reveala | |
| Domena | jądrowce |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Nadgromada | nasienne |
| Gromada | okrytonasienne |
| Klasa | Rosopsida |
| Rząd | toinowce |
| Rodzina | toinowate |
| Rodzaj | barwinek |
| Gatunek | barwinek pospolity |
| Nazwa systematyczna | |
| Vinca minor L. 1753 | |
| Galeria Wikimedia Commons | |
Barwinek pospolity (Vinca minor L.) - gatunek rośliny należący do rodziny toinowatych (Apocynaceae). Jedyny gatunek barwinka występujący w Polsce w stanie dzikim (dość rzadko). W rozproszonych stanowiskach występuje niemal na całym niżu. W górach spotykany jest rzadziej. Jest również uprawiany jako roślina ozdobna.
Spis treści |
Charakterystyka
Biologia gatunkuRozmnaża się głównie wegetatywnie.PokrójDrobna, zimozielona krzewinka osiągająca wysokośćdo 20 cm.ŁodygaŁodygi zdrewniałe dołem, pokładające się i zakorzeniające. Osiągają długość do 1 m. Łodygi kwiatowe wyprostowane, wzniesione..LiścieNaprzeciwległe. Liście skórzaste, całobrzegie, eliptyczne, ciemnozielone i błyszczące, do 5 cm długości, krótkoogonkowe.KwiatyNiebieskie lub jasnofioletowe, obupłciowe, o średnicy około 2,5 cm, wyrastające pojedynczo w pachwinach liści. Kielich kwiatowy pięciodzielny, znacznie krótszy od korony. Korona o rurce lejkowatej i płasko rozpostartych płatkach. Pięć pręcików przyrośniętych do rurki korony, słupek na szczycie zgrubiały, przy nasadzie zalążni dwa żółte miodniki. Kwitnie od marca do maja. Kwiaty owadopylne, zapylane przez pszczoły i motyle.OwoceDwa cylindryczne mieszki. Nasiona rozsiewane głównie przez mrówki (myrmekochoria).BiotopLasy liściaste, zarośla. Doskonale znosi zacienienie. Przeważnie występuje na żyznych, zasobnych w wapń i kwaśnych glebach, o odczynie pH 4,9-6,5). Często tworzy zwarte łany. Najwyższe zanotowane jego stanowiska znajdują się w Bieszczadach, gdzie sięga do wysokości 1100 m n.p.m. Chamefit.Roślina trującaZawiera wininę, pubescynę i minorynę.Zagrożenia i ochrona
Roślina objęta w Polsce częściową ochroną gatunkową. Zagrożona ze względu na swoje walory dekoracyjne. Często jest bowiem wykopywana ze stanowisk naturalnych do uprawy jako roslina ozdobna.
Zastosowanie
- Roślina ozdobna, często uprawiana. Używana jako roślina okrywowa na kobierce, obwódki, często sadzona na cmentarzach. Ma bardzo małe wymagania zarówno co do gleby jak i oświetlenia. Obok bluszczu i kopytnika najlepiej znosi zacienienie.
- Roślina lecznicza:
- Surowiec zielarski: ziela barwinka - Herba Vincae pervincae (Herba Vincae minoris, Herba Pervincae).
- Skład: Zawiera alkaloidy: winkaminę, izowinkamina, perwincynę; kwas ursolowy, gorycz (wincynę), leukoantocyjanidyny, flawonoidy (robininę).
- Działanie: obniża ciśnienie krwi (hypotonicum), stosuje się go w przypadkach krwawień, stanów zapalnych błon śluzowych oraz w leczeniu egzem.
- Zbiór: od maja do sierpnia. Zebrany surowiec suszy się naturalnie, w miejscu przewiewnym i suchym
- W krajach o cieplejszym klimacie jako surowiec dla przemysłu farmaceutycznego wykorzystuje się Vinca erecta, który ma więcej tych samych substancji aktywnych.
Odmiany
- Vinca minor cv. Alba - o białych kwiatach.
- Vinca minor cv. Argenteovariegata - o białopstrych liściach, wolniej rosnąca
- Vinca minor cv. Aureovariegata - żółtopstra.
- Vinca minor cv. Bowes Variety - o większych kwiatach, bujniej rosnąca, ale bardziej zwarta ze względu na krótsze rozłogi.
- Vinca minor cv. Rosea - o różowych kwiatach i wolniejszym wzroście
Biliografia
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1