Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Babka lancetowata
Systematyka
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	okrytonasienne
Podgromada	Magnoliophytina
Klasa	Rosopsida
Podklasa	jasnotowe
Nadrząd	Lamianae
Rząd	jasnotowce
Rodzina	babkowate
Rodzaj	babka
Gatunek	babka lancetowata
Nazwa systematyczna
Plantago lanceolata L. 1753
Galeria Wikimedia Commons

Babka lancetowata, babka wąskolistna, babka koniczynowa, języczki polne, żywiec (Plantago lanceolata L. Sp.Pl.2:113 1753) - gatunek byliny należący do rodziny babkowatych (Plantaginaceae Juss.). Występuje w stanie dzikim w Europie i Azji aż do Himalajów. Gatunek bardzo zmienny, przystosowuje się do róznych warunków.

Charakterystyka

Pęd Pod powierzchnią krótkie kłącze. W czasie kwitnienia wyrastają pędy kwiatonośne osiągające wysokość do 40 cm.Liście Równowąskie, lancetowate, u nasady zwężone w rynienkowaty owłosiony ogonek, skupione są w przyziemne rozety, 3-7 nerwowe. Blaszka liściowa przeważnie całobrzega, rzadko z nielicznymi ząbkami.Kwiaty Z rozetek liściowych wyrasta jedna lub kilka bezlistnych szypułek kwiatostanowych o 5-ciu głębokich bruzdach. Szypułka jest prosto wzniesiona lub podnosząca się. Kwiatki są drobne, niepozorne, białe zebrane gęsty, kulisty lub walcowaty, brunatny kłosek. Kwiatki osadzone w suchobłoniastych przysadkach. Korona ma krótką rurkę i cztery płatki. Kwietnie od maja do września.Owoce Gładkie, błyszczące, czerwonobrunatne nasiona w kształcie czółenek osadzone są po dwa w jajowatej torebce. Jedna roślina wydaje około 1000 nasion.Biotop Występuje na całym obszarze klimatu umiarkowanego, w Polsce jest bardzo pospolita na łąkach, trawnikach, pastwiskach, przydrożach, zboczach i polanach. Często spotykana jako roślina ruderalna lub chwast w koniczynie, lucernie.Wymagania Lubi lekkie i przewiewne gleby, czarnoziemne lub gliniasto-piaszczyste.

Zastosowanie

• Roślina lecznicza - jest rośliną znaną od bardzo dawna w lecznictwie. Uważano, że musi ona być silnym środkiem na zranienia skoro nie ginie „nawet na uczęszczanych drogach mimo deptania przez końskie kopyta i rozjeżdżania żelaznymi obręczami wozów”. Przewija się w lecznictwie przez wieki. W starożytności zalecano sok z babki na ukąszenia skorpionów i węży, w średniowieczu na złamania i opuchlizny, a także jako antidotum na miłosne czary. Medycyna ludowa roślinę zalecała w leczeniu chrypki, suchego, przewlekłego kaszlu, nieżytów przewodu pokarmowego oraz dróg moczowych.
  • Surowiec zielarski : stanowią liście - Folium Plantaginis (Folium Plantaginis lanceolatae) lub cała roślina (Herba Plantaginis). Rzadziej stosuje się korzeń lub nasiona.
  • Skład chemiczny: Zawierają one glikozydy irydoidowe (aukubinę, katalpol), substancje śluzowe i pektynowe, garbniki, flawonoidy i organiczne związki krzemu.

• • Działanie : Sok z babki jest lekiem śluzowym i powlekającym. Również napary i odwary działają przeciwzapalnie w jamie ustnej, gardle i przewodzie pokarmowym. Działanie przeciwzapalne i niszczące bakterie zawdzięczamy irydoidom a osłonowe związkom śluzowym. Wyciągi z babki mają również nieznaczne właściwości wykrztuśne i regenerujące nabłonek. Lekko rozkurczają mięśnie gładkie dróg oddechowych. Stosowane są przeciwko kaszlowi (także u palaczy), chrypce, w stanach zapalnych z utrudnionym odkrztuszaniem i zalegającą wydzieliną. W takich przypadkach należy pić sok z babki w ilości pół łyżeczki na ćwierć szklanki ogrzanej wody najlepiej mineralnej 3 razy dziennie lub syrop z babki lancetowatej 4 razy dziennie po łyżeczce.
    • Odwar z babki sporządzamy z 1 łyżki suszonych liści na 1 szklankę wody i pijemy 3 razy dziennie po pół szklanki pomocniczo w chorobie wrzodowej oraz zapaleniach żołądka i jelit. Odwar lub sok stosuje się również zewnętrznie. Działa on antyseptycznie, przyspiesza gojenie się ran i regenerację naskórka. Istotne są tu takie składniki jak związki krzemu, garbniki, sole potasu, magnezu i cynku. Rozcieńczony sok lub odwar stosuje się do okładów, przemywań i irygacji. Delikatny wystudzony napar może służyć do przemywań powiek przy zapaleniu spojówek. W przypadkach drobnych zranień i ukąszeń owadów można przykładać świeże, czyste (opłukane) liście babki bezpośrednio na skórę. Na zmęczone oczy możemy przyłożyć 2-3 zmiażdżone lekko tłuczkiem liście na powieki lub 2 łyżki suszonego ziela zalane niewielką ilością wody.
    • Liść babki możemy mieszać z innymi ziołami: w schorzeniach gardła, przy kaszlu z tymiankiem, w nieżytach przewodu pokarmowego łączyć z bobrkiem, a w owrzodzeniu żołądka z prawoślazem.
  • Zbiór i suszenie : liście często bywają zakurzone, dlatego należy je zbierać z czystych, oddalonych od dróg stanowisk, najlepiej po deszczu i dokładnie przepłukać przegotowaną lub mineralną wodą. Zbioru dokonujemy w okresie kwitnienia od maja do września i suszymy w ciepłym miejscu na strychu lub temperaturze do 40 stopni w piekarniku.
• sztuka kulinarna : liście po umyciu i usunięciu nerwów są używane na surowo jako sałata, do potraw z twarogu, albo gotowane jako jarzyna lub dodatek do zup ziołowych. Razem z liśćmi pokrzywy i mniszka lekarskiego stanowią składniki sałatki wiosennej.
• Posiada dużą wartość pokarmową jako pasza zielona. U bydła wywołuje biegunkę.

Ciekawostki

Nasiona babki stanowią przysmak kanarków.