B-dur
Tekst z tej strony jest kopią wikipedii: pl.wikipedia.org/.
Na licencji GNU Free Documentation License
B-dur - tonacja muzyczna, która jak każda oparta jest na skali durowej. Jej toniką jest b. Gama B-dur zawiera dźwięki: b - c - d - es - f - g - a, choć mogą w niej wystąpić alteracje (podwyższenia) chromatyczne. Równoległą do niej gamą molową jest g-moll.
Znane dzieła w tonacji B-dur:
- Ludwig van Beethoven - IV Symfonia, Kwartet nr 13 i Wielka Fuga na kwartet smyczkowy
- George Gershwin - Solo na klarnecie otwierające Błękitną Rapsodię
- Sergiusz Prokofiew - Suita Scytyjska
- Giuseppe Verdi - Powrót Radamesa z Aidy
Zobacz też: Słowniczek terminologii muzycznej
W czerwonym pierścieniu znajdują się nazwy tonacji durowych, w zielonym - molowych. Teoretycznie istniejące ale nie stosowane w praktyce tonacje enharmoniczne zapisane są drobną czcionką. W zewnętrznym szarym pierścieniu pokazane są odpowiadające danej gamie znaki przykluczowe.
Parse error: syntax error, unexpected '}' in /home/vloq/wiki/encyklopedia.c-o-m.pl/ll5a5f92bb4f40ac53f1ec5cd05dbfd3ce.php on line 1