Pozycjonowanie oraz tworzenie stron www. Informacje na temat programu Google Adsense. Druk cyfrowy na życzenie - książki, recepty, katalogi - tanio! Pomysł na upominek na wesele twojej znajomej! Podkarpacki OTS, zdrowie omówienie chorób - objawy, leczenie

Angina Prinzmetala (dławica Prinzmetala, dławica odmienna, łac. angina vasospastica, angina Prinzmetali, ang. variant angina, Prinzmetal angina) — rzadka odmiana choroby niedokrwiennej serca, rozpoznana po raz pierwszy w roku 1959 przez Amerykanina Myrona Prinzmetala (1908-1987), wywołana miejscowym skurczem pojedynczej tętnicy wieńcowej.

Charakterystyczne cechy anginy Prinzmetala to:

• uniesienie odcinka ST w elektrokardiogramie (obraz taki jak w zawale serca, w typowej chorobie niedokrwiennej występuje obniżenie tego odcinka).
• brak wzrostu aktywności enzymów (troponina I lub T, CK-MB, AST) — wzrost jest charakterystyczny dla zawału.
• pacjenci ze stwierdzoną anginą Prinzmetala są zwykle o 10 do 20 lat młodsi od pacjentów z typową postacią choroby niedokrwiennej.
• nie występują u nich najczęściej typowe czynniki ryzyka choroby niedokrwiennej (cukrzyca, hiperlipidemie, nadciśnienie tętnicze, otyłość), często natomiast stwierdza się palenie papierosów.
• pacjenci z tą postacią choroby zwykle dobrze tolerują wysiłek, dolegliwości (typowe dla choroby niedokrwiennej serca, niekiedy z tachyarytmiami i omdleniami) pojawiają się najczęściej we wczesnych godzinach rannych, budząc pacjenta.
• charakterystyczne dla tej choroby są okresy zaostrzeń na przemian z okresami nieaktywnymi
• angina Prinzmetala często współistnieje z migreną, zespołem Raynauda lub astmą aspirynową.
• może być także wywołana spożyciem alkoholu, zaburzeniami emocjonalnymi, przyjmowaniem 5-fluorouracylu lub cyklofosfamidu.

Warto dodać, że u około połowy chorych stwierdza się, metodami kardiologii inwazyjnej, zwężenie bliższego odcinka zajętej tętnicy wieńcowej. Angina Prinzmetala wymaga leczenia dużymi dawkami nitratów i antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem) — charakteryzuje się wówczas dobrym rokowaniem (5-letnie przeżycie > 90%).

[ Linki zewnętrzne

• Artykuł z eMedicine (en)